Σελίδες

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014

Σοκάρουν οι επιπτώσεις του διαζυγίου στα παιδιά

Γιατί το διαζύγιο διαλύει τον ψυχισμό των παιδιών
"Reveal: shocking cost of divorce for children."

Τι δείχνει η πανεθνική έρευνα για τα παιδιά διαζευγμένων στη Βρετανία. Πως επηρεάζονται και σε ποιο βαθμό από τον χωρισμό. Αυτά που ίσως υποπτευόμαστε σε νούμερα...

«Aποκάλυψη: Σοκάρει το κόστος του διαζυγίου στα παιδιά». Με αυτό τον τίτλο οι Times του Λονδίνου παρουσιάζουν σήμερα τα αποτελέσματα πανεθνικής έρευνας για τα παιδιά των διαζευγμένων.

Περίπου τα 2/3 των παιδιών λένε ότι ο χωρισμός των γονιών τους επηρέασε τις σχολικές τους επιδόσεις, 1 στους 8 στράφηκαν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ εξαιτίας του άγχους που τους προκάλεσε ο χωρισμός.
Το διαζύγιο ευθύνεται και για διατροφικές διαταραχές με 1 στα 3 παιδιά να απαντά ότι έτρωγε περισσότερο ή λιγότερο μετά την διάλυση της οικογένειας.
Η έρευνα έγινε με δείγμα 500 παιδιών και νέων ηλικίας 14 έως 22 ετών για λογαριασμό του Resolution, του συνδέσμου νομικών που ασχολούνται με το οικογενειακό δίκαιο στην Αγγλία και την Ουαλία.
Σύμφωνα με την έρευνα σχεδόν τα μισά διαζύγια συμβαίνουν όταν υπάρχει τουλάχιστον ένα παιδί.  
Η έρευνα δείχνει επίσης την πίεση που ασκούν οι ίδιοι οι γονείς στα παιδιά κατά τη διαδικασία του διαζυγίου. Σχεδόν 1 στα 3 παιδιά απαντά ότι ένας από τους δύο γονείς προσπαθεί να το πάρει με το μέρος του ενώ το 40% απαντά ότι οι γονείς τους προσπάθησαν να τους εμπλέξουν στην διαδικασία. Σχεδόν το 1/5 απαντά ότι δεν είδαν ξανά τους παππούδες τους.

Πηγή: Times 
thetoc
Γιατί το διαζύγιο διαλύει τον ψυχισμό των παιδιών

Οι επιπτώσεις ενός διαζυγίου στα μέλη της οικογένειας είναι πέραν αμφισβήτησης, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά, τα οποία στην πλειονότητά τους βιώνουν δραματικά τις αλλαγές σε πρακτικό αλλά κυρίως ψυχικό και συναισθηματικό επίπεδο.
Ακόμη και όταν τα παιδιά δεν αντιδρούν στις αλλαγές με προφανή τρόπο, υποφέρουν σιωπηλά, περιμένοντας από τους γονείς τους και τον στενό περίγυρο να λάβουν τα μηνύματα που προσπαθούν να στείλουν.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ερευνών, το διαζύγιο δεν έχει απαραίτητα τις ίδιες επιπτώσεις σε όλα τα παιδιά.
Ωστόσο, σε ποσοστό πάνω από 40% οι επιπτώσεις στον ψυχισμό τους ήταν αρκετά σοβαρές.
 
Καταρχάς, αλλάζει η ποιότητα των σχέσεων του παιδιού με κάθε γονιό χωριστά μετά το διαζύγιο, ενώ το παιδί εισπράττει παραμέληση ή ακόμη και αδιαφορία κατά τη διάρκεια του διαζυγίου και μετά, από τους ενήλικες γύρω του.
Τα αρνητικά συναισθήματα των πληγωμένων γονιών συχνά μετατρέπονται σε ξεσπάσματα προς το ίδιο το παιδί, το οποίο σπανίως μένει εκτός πεδίου μάχης στην αντιδικία.
Παράλληλα, η συνεχής υποτίμηση του γονιού που μένει σε άλλο σπίτι από αυτόν που έχει την επιμέλεια, του προκαλεί άγχος και στενοχώρια.
 
Κάθε παιδί αντιδρά τελείως διαφορετικά σε ένα διαζύγιο και αυτό εξαρτάται από πλήθος παραγόντων όπως η ηλικία, η προσωπικότητα, η σχέση του με τον γονιό που θα φύγει, η θέση που έχει στη σειρά των αδελφών (πρωτότοκος, δευτερότοκος, μοναχοπαίδι) κ.α.
Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας (2,5–6 ετών) έχουν μεγαλύτερη ανάγκη τους γονείς τους, καθώς είναι αυτοί με τους οποίους αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, γι' αυτό και δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι «η μαμά και ο μπαμπάς δεν ζουν πια μαζί».
Συνήθως αντιδρούν με δάκρυα και θυμό, ενώ παρουσιάζουν διαταραχές στον ύπνο και στο φαγητό, επιθετικότητα, φοβίες.
Μάλιστα όσο μικρότερο είναι το παιδί, τόσο πιθανότερο είναι να νιώθει το ίδιο ενοχές για το διαζύγιο.
Τα μεγαλύτερα παιδιά (7-11 ετών), παρά το γεγονός ότι ξέρουν τι είναι το διαζύγιο, δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι οι γονείς τους αποφασίζουν να ζήσουν χωριστά.
Συνήθως παρουσιάζουν συμπτώματα άγχους, θλίψη και έντονο θυμό, ενώ επηρεάζονται και οι σχολικές επιδόσεις τους, αφού εμφανίζουν αδυναμία συγκέντρωσης και παραμελούν τα μαθήματά τους.
Οι έφηβοι τέλος, μπορεί να δείχνουν ότι αποσύρονται ή αποστασιοποιούνται από τη διαδικασία, συχνά όμως εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης, διατροφικές διαταραχές και άγχος για το μέλλον τους.
Ορισμένες από τις τυπικές αντιδράσεις των παιδιών στη φάση του διαζυγίου είναι:
Ενοχή
Αισθάνονται ότι φταίνε για τις διαφορές των γονιών τους. Αυτό ενισχύεται όταν οι γονείς συγκρούονται μπροστά στα παιδιά.
Άρνηση
Δεν δέχονται ότι ο μπαμπάς θα μείνει σε άλλο σπίτι και καλλιεργούν στο μυαλό τους την ιδέα ότι θα είναι πάλι όλοι μαζί.
Θυμός και επιθετικότητα
Μπορεί να εκφράσουν επιθετική συμπεριφορά στους γονείς και τα αδέλφια τους, αλλά και στο σχολείο.
Λύπη
Δείχνουν λυπημένα, κλαίνε ή είναι υπερκινητικά.
Φόβος
Πολλά παιδιά νιώθουν ότι όταν οι γονείς τους χωρίσουν θα τα εγκαταλείψουν. Ανησυχούν για το ποιος θα τα φροντίζει και αυτό εκδηλώνεται με γκρίνια ή θλίψη.
Αλλαγές συνηθειών
Προκαλείται αναστάτωση στην καθημερινότητά τους. Μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα υπνηλίας, διαταραχές στον ύπνο και το φαγητό, τάσεις απομόνωσης.
Ανασφάλεια
Μένουν προσκολλημένα στον γονέα, αρνούνται να πάνε στο σχολείο και υιοθετούν χειριστική συμπεριφορά απέναντι στους γονείς τους, ειδικά όταν πάνε από το σπίτι του ενός γονέα στο σπίτι του άλλου, προβάλλοντας υπερβολικές ή παράλογες απαιτήσεις.

onmed

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου