Ο παράγοντας που δεν φαντάζεστε ότι επηρεάζει την επιτυχία του παιδιού σας!

Πραγματικά, δεν φαντάζεστε ποιος είναι!!!

Έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα μελέτησε τις περιπτώσεις 874 παιδιών όταν αυτά πήγαιναν στον παιδικό σταθμό και στη συνέχεια όταν έγιναν 10, 15 και 25 ετών και διαπίστωσαν ότι ένας δείκτης για την επιτυχία τους στη ζωή ήταν το πόσες δουλειές του σπιτιού έκαναν από μικρή ηλικία! Συγκεκριμένα, φαίνεται πως όσοι είχαν ξεκινήσει να βοηθάνε τη μαμά τους και να συμμετέχουν στις οικογενειακές υποχρεώσεις από 3-4 ετών είχαν πιο ικανοποιητικές διαπροσωπικές σχέσεις, καλύτερη ακαδημαϊκή πορεία και μεγαλύτερη αίσθηση ανεξαρτησίας από όσους άρχισαν να κάνουν δουλειές στην εφηβεία ή καθόλου. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τακτοποιώντας, βγάζοντας τα σκουπίδια, καθαρίζοντας τζάμια και γενικά κάνοντας τις δουλειές του νοικοκυριού τα παιδιά αποκτούν μια αίσθηση αυτάρκειας, υπευθυνότητας, συμπαράστασης και σεβασμού προς τους άλλους, κάτι που τα βοηθά συνολικά να πετύχουν τους στόχους που θα βάλουν στη ζωή τους. Και μάλιστα, όσο το νωρίτερο τόσο καλύτερα!

Σϋμφωνα με τον Richard Rende αναπτυξιακό ψυχολόγο και συγγραφέα του βιβλίου Raising Can-Do Kids, οι δουλειές του σπιτιού είναι η καλύτερη μέθοδος για να αποκτήσουν τα παιδιά κοινωνικές και ακαδημαϊκές δεξίοτητες -πολύ περισσότερο από τις εξωσχολικές δραστηριότητες που τρώνε τον περισσότερο χρόνο τους. «Οι γονείς σήμερα προτιμούν τα παιδιά τους να ασχολούνται με δραστηριότητες που τους δίνουν εφόδια για μελλοντική επιτυχία. Η ειρωνία είναι ότι για να εξοικωνομήσουν χρόνο γι 'αυτές σταμάτησαν να κάνουν όλα όσα πραγματικά τους προσφέρουν τις δεξιότητες που έχουν ανάγκη, δηλαδή τις δουλειές του σπιτιύ» λέει ο ίδιος.

Να μερικά πράγματα που πρέπει να έχετε στο μυαλό όταν μοιράσετε τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού:

- Δεν έχει σημασία τόσο το τι ζητάτε από τα παιδιά να κάνουν, όσο το πώς το ζητάτε. Κάνοντας το παιδί να νιώθει πολύτιμος βοηθός, λέγοντας “ευχαριστώ” βοηθάτε να δημιουργήσει μια θετική εικόνα για τον εαυτό του. Επίσης, λέγοντας «ας κάνουμε τις δουλειές» (αντί για “μάζεψε το δωμάτιό σου”) καλλιεργείτε τη συνεργασία και την ομαδικότητα.

- Μοιράστε δίκαια το χρόνο. Προσπαθήστε να εντάξετε τις δουλειές του σπιτιού στ οπρόγραμμα όλης της οικογένειας, χωρίς να σας στερεί χρόνο από άλλες αγαπημένες ή απαραίτητες δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι.

- Ακόμα καλύτερα, κάντε τις δουλειές παιχνίδι! «Ήξερες ότι το παγκόσμιο ρεκόρ μεταφοράς της σακούλας με τα σκουπίδια στον κάδο της γωνίας είναι 2,5 λεπτά; Μπορείς να το σπάσεις;”

- Μην συνδέετε τις δουλειές αυτές με χρήματα. Εάν υπόσχεστε να δώσετε λεφτά στα παιδιά για να κάνουν κάτι που είναι και δική τους υποχρέωση, περνάτε λάθος μήνυμα. Δώστε τους χαρτζιλίκι, όχι όμως επειδή έπλυναν τα τζάμια.

Δείτε κι εδώ μερικούς απλούς τρόπους για να κάνετε τα παιδιά να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού! 

http://www.mamamia.gr/

ΓΕΝΝΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια ξεκινάει αμέσως μετά (ή ακόμα και πριν) την γέννηση του δεύτερου παιδιού. Η συμπεριφορά του παιδιού γίνεται επιθετική, ενώ κάποιες φορές παρατηρείται και παλινδρόμηση. Με τον όρο παλινδρόμηση εννοούμε την συμπεριφορά που υιοθετεί ένα παιδί η οποία μοιάζει περισσότερο με αυτήν ενός μωρού π.χ. ενούρηση, χρήση μπιπερό. Είναι σημαντικό για τους γονείς να προετοιμάσουν το πρωτότοκο παιδί για τον ερχομό του δεύτερου, καθώς χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα. Η γέννηση ενός νέου μέλους μπορεί να είναι από τα πιο σκληρά πράγματα που θα έχει το παιδί να αντιμετωπίσει. Μπορεί όμως να γίνει και το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν οι γονείς του να του δώσουν.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΓΟΝΕΑΣ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

• Οι γονείς θα πρέπει να μιλήσουν στο παιδί για τον ερχομό του δεύτερου προτού το ανακοινώσουν στους γύρω τους. Είναι σημαντικό το παιδί να το ακούσει από τους γονείς του, τα πιο σημαντικά πρόσωπα στην ζωή του και όχι από κάποιον που δεν ανήκει στην πυρηνική οικογένεια.
• Εάν οι γονείς σκοπεύουν να μετακινήσουν το παιδί σε νέο κρεβάτι ή σε νέο υπνοδωμάτιο, καλό θα είναι να γίνει πριν την γέννηση, έτσι ώστε να μην αισθανθεί παραγκωνισμένο. Το ίδιο ισχύει και για άλλες σημαντικές αλλαγές, όπως τον απογαλακτισμό, την εκπαίδευση της τουαλέτας κ.α.
• Το παιδί θα πρέπει να έχει μια όσο το δυνατόν ρεαλιστική εικόνα για το τι θα συμβεί με την γέννηση του μωρού. Το μωρό θα χρειαστεί πολύ χρόνο σχετικά με την φροντίδα του, οι γονείς θα κουράζονται πολύ, ενώ δεν θα μπορεί να παίξει με το αδερφάκι του ή να κάνει πολλά πράγματα.
• Είναι επίσης βοηθητικό εάν η οικογένεια έρθει σε επαφή και επισκεφθεί μία άλλη οικογένεια με μωρό.
• Υπάρχουν πολλά βιβλία που δίνουν πληροφορίες για την εγκυμοσύνη και τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια τα οποία απευθύνονται στα παιδιά. Καλό είναι μέσα από αυτά οι γονείς να δώσουν χώρο στα παιδιά να εκφράσουν τις απορίες και τα συναισθήματα τους.
• Οι φωτογραφίες και τα βίντεο από την νηπιακή ηλικία του ίδιου του παιδιού μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη πηγή για να μιλήσουν οι γονείς στο παιδί για την γέννηση του μωρού και πώς ήταν το ίδιο το παιδί όταν γεννήθηκε.
• Μπορεί το παιδί να προετοιμαστεί ακόμα και για το πώς να συμπεριφέρεται στο μωρό και πώς να το κρατάει κάνοντας εξάσκηση πάνω σε μία κούκλα, ενώ η συμμετοχή του στην προετοιμασία για τον ερχομό του μωρού όπως π.χ. η αγορά των ρούχων μπορεί να αποτελέσει μια ευχάριστη διαδικασία για το ίδιο.
• Το αν το παιδί θα είναι παρόν στην γέννηση είναι μια απόφαση που θα πάρει η κάθε οικογένεια ανάλογα με το τι επιθυμεί η ίδια. Όποια κι αν είναι όμως η απόφαση είναι σημαντικό κατά τη διάρκεια της γέννησης να υπάρχει ένα πρόσωπο αναφοράς για το παιδί, ένα οικείο πρόσωπο δηλαδή του οποίου η αποστολή θα είναι να συνοδέψει το μωρό σε όλη την διάρκεια της γέννησης απαντώντας σε οποιαδήποτε απορία του.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΕΡΧΟΜΟΥ ΕΝΟΣ ΜΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που φαίνεται να συμβάλλουν στην δύσκολη προσαρμογή του παιδιού:

• Τα παιδιά που έχουν αναπτύξει πολύ στενή σχέση με τις μητέρες τους είναι αυτά σχέση με τις μητέρες τους είναι αυτά που έχουν τις πιο δύσκολες αντιδράσεις.
• Οι έρευνες δείχνουν ότι η προσωπικότητα του κάθε παιδιού είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας που καθορίζει πώς θα αντιδράσει στην γέννηση του παιδιού.
• Τα παιδιά που έχουν αναπτύξει μια στενή σχέση με τον πατέρα τους προσαρμόζονται πιο εύκολα.
• Το στάδιο της ανάπτυξης του παιδιού επίσης συμβάλλει στην προσαρμογή του. Τα παιδιά στην ηλικία των 2 προσαρμόζονται δυσκολότερα, καθώς οι ανάγκες τους για εγγύτητα και προσοχή συνεχίζουν να είναι σημαντικές για αυτά.
• Το άγχος στην οικογένεια επιδρά αρνητικά και δυσκολεύει την προσαρμογή όλης της οικογένειας και του παιδιού στον ερχομό του δεύτερου.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ;

• Οι γονείς καλό θα είναι να φροντίσουν να αφιερώνουν ξεχωριστά χρόνο στο πρώτο τους παιδί. Ακόμα και δέκα λεπτά μέσα στα οποία το παιδί θα επιλέξει την δραστηριότητα που θα μοιραστεί με τον γονιό του, μπορούν να σημαίνουν πολλά για αυτό ενώ βελτιώνουν και την συμπεριφορά του.
• Τα παιδιά μπορεί να εκφράσουν τα αρνητικά τους συναισθήματα λόγω της αίσθησης τους ότι παραμελούνται. Οι γονείς από την πλευρά τους δεν πρέπει να ακυρώσουν αυτά τα συναισθήματα. Αρκεί να τα ακούσουν και να τα αναγνωρίσουν.
• Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο στα παιδιά ότι δεν επιτρέπεται καμία κακομεταχείριση από μέρους τους προς το νεογέννητο. Αν αισθανθούν θυμωμένα ή απογοητευμένα απέναντι στο αδερφάκι τους , μπορούν να εκφραστούν με άλλους τρόπους π.χ. μέσα από ζωγραφιές ή μέσα από το παιχνίδι με τις κούκλες τους.
• Όταν οι συγγενείς και οι φίλοι θα αρχίσουν να επισκέπτονται την οικογένεια για να γνωρίσουν το νέο μέλος προσφέροντας του δώρα, οι γονείς μπορούν να αγοράσουν κάποια «ξεχωριστά» δώρα για τον/την μεγάλο/η αδερφό/η.
• Οι γονείς θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι το παιδί έχει τον δικό του χώρο και τα δικά του αντικείμενα/παιχνίδια που δεν χρειάζεται να τα μοιραστούν με το αδερφάκι τους.
• Τα παιδιά από την πλευρά τους μπορούν και θέλουν να αναλάβουν τον δικό τους ρόλο στην φροντίδα του νεογέννητου. Οι γονείς μπορούν να επιτρέψουν στο παιδί να συμμετάσχει χωρίς υπερβολές, ενώ θα πρέπει να υπενθυμίζουν στο παιδί τους ποια είναι τα οφέλη του να είσαι ο μεγάλος αδερφός/ η μεγάλη αδερφή π.χ. να μπορείς να πηγαίνεις στο πάρκο και να παίζεις, να έχεις τους φίλους σου κ.α.

http://therapyact.gr/

4 στις 5 γυναίκες ψεύδονται κάθε μέρα. Αλλά είναι για καλό.

Αυτό είναι το συμπέρασμα βρετανικής έρευνας που έγινε πριν μερικούς μήνες για λογαριασμό μιας ασφαλιστικής εταιρείας.

Στην έρευνα συμμετείχαν 2.000 εθελοντές και οι 4 στις 5 γυναίκες δήλωσαν ότι λένε τουλάχιστον ένα ψέμα τη μέρα. Κάποιες μάλιστα είπαν ότι μπορεί να πούνε έως και 30 ψέματα μέσα στο 24ωρο, δηλαδή περισσότερο από ένα την ώρα!

Βέβαια, τα πράγματα ίσως δεν είναι τόσο σοβαρά καθώς οι περισσότερες "ψεύτρες" είπαν πώς τα ψέματά τους δεν είναι μεγάλα αλλά αθώα και τα επιστρατεύουν κυρίως όποτε χρειάζεται να προστατέψουν τα συναισθήματα των γύρω τους. Άρα λένε ψέματα επειδή στην ουσία είναι, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε, καλοί άνθρωποι.

Όσον αφορά στους άντρες, καθημερινά ψέματα δήλωσαν ότι λένε οι 2 στους 3, πάλι όμως με καλό σκοπό. Ωστόσο, ένας στους δέκα παραδέχτηκε ότι τελικά αυτό είχε το αντίθετο αποτέλεσμα μια και το ψέμα του κατέληξε να πληγώσει το άτομο που προσπαθούσε να προστατεύσει.

Συγκεκριμένα, το 55% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι λένε ψέματα «για να κάνουν κάποιον να νιώσει καλύτερα» και το 32% «για να μην μπουν σε μπελάδες». Το υπόλοιπο ποσοστό ισχυρίστηκε ότι λέει ψέματα επειδή "η ζωή είναι δύσκολη» ενώ άλλοι «για να αποδείξουν κάτι» ή «για να γλιτώσουν» από μια περίπλοκη κατάσταση.

Επίσης, πολλοί παραδέχτηκαν ότι λένε ψέματα για θέματα που αφορούν τη δουλειά, τον μισθό και τα κιλά τους καθώς και για να εντυπωσιάσουν τα άτομα που τους ενδιαφέρουν ερωτικά.

Οι περισσότεροι ψεύτες φαίνεται πώς είναι άτομα μέσης ηλικίας καθώς κατά μ.ό. αγγίζουν τα 46 χρόνια και τα άτομα στα οποία λένε τα περισσότερα ψέματα είναι κατά 30% οι φίλοι τους και στη συνέχεια οι συνάδελφοι, οι σύντροφοι και τα παιδιά τους.

http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/jun/05/women-lie-untruths-human

Την έρευνα επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

- See more at: http://www.akappatou.gr/

Δείτε με πόσους τρόπους σαμποτάρετε την ψυχική σας υγεία

Δείτε με πόσους τρόπους σαμποτάρετε την ψυχική σας υγεία

Το μυαλό και η διάθεσή μας επηρεάζονται άμεσα από τα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Διάφορα οδυνηρά γεγονότα, όπως ένας κακός χωρισμός, η ανεργία, ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου κ.α. συχνά μας αφήνουν ανάστατους και πολύ λυπημένους, αλλά πολλές φορές είναι εκείνα που κάνουμε στην καθημερινή μας ρουτίνα και τα μοτίβα της σκέψης που ακολουθούμε, τα οποία έχουν την πιο μεγάλη επίδραση στην ψυχικής μας διάθεση.

Οι κακές συνήθειες, όπως ο ελλιπής ύπνος, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ή τα μικροπροβλήματα υγείας που αμελούμε, μπορεί να υπονομεύσουν την ψυχική μας υγεία, είτε αυτό εκδηλώνεται με ένα σύντομο επεισόδιο κακής διάθεσης, είτε με συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους.

Δείτε με ποιους τρόπους σαμποτάρετε οι ίδιοι την ψυχικής σας διάθεση καθημερινά:

Αποφυγή άσκησης

Εκτός από το να σας κρατάει σε φόρμα, η φυσική δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στην βελτίωση της διάθεσης. Μπορεί ακόμη να βοηθήσει και στην μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και του άγχους, όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες. Η τακτική άσκηση έχει θετική επίδραση στην παραγωγή εγκεφαλικών χημικών ουσιών και ορμονών που σχετίζονται με την διάθεση και μπορεί να προσφέρει οφέλη που συμβάλλουν στην καλύτερη ψυχική υγεία.

Ακαταστασία γύρω σας

Η γενικευμένη ακαταστασία μέσα στο σπίτι (πχ πράγματα πεταμένα δεξιά και αριστερά, ντουλάπες και συρτάρια ανακατωμένα, αντικείμενα σε λάθος θέση κλπ) μπορεί να είναι σημάδι ψυχολογικής πίεσης ή/και διαταραχής. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η ακαταστασία στον περιβάλλον μας, μας κάνει να αισθανόμαστε καταπίεση ψυχολογικά. Έρευνα έχει δείξει ότι η ακαταστασία συνδέεται με την κατάθλιψη, το στρες και την παχυσαρκία.

Δεν κοιμάστε αρκετά

Η έλλειψη ύπνου οδηγεί σε ευερεθιστότητα, στρες και καλή διάθεση που μπορεί να διαρκέσει για όλη την υπόλοιπη ημέρα. Αν, μάλιστα, η έλλειψη ύπνου γίνει χρόνιο φαινόμενο, τότε το άτομο έχει αυξημένες πιθανότητες κατάθλιψης και διαταραχών άγχους.

Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ

Το αλκοόλ καταστέλλει το νευρικό σας σύστημα, σας επιβραδύνει και ταυτόχρονα επηρεάζει αρνητικά την ψυχική σας διάθεση. Επίσης, αν γίνεται το βράδυ, αν και αρχικά μπορεί να σας φέρει υπνηλία, τείνει να προκαλεί νυχτερινή αφύπνιση και λιγότερο αναζωογονητικό ύπνο.

Εμμονικές σκέψεις

Όταν οι ίδιες αγχωτικές σκέψεις γυρνούν ξανά και ξανά στο κεφάλι σας, τότε αυτό που συμβαίνει είναι ότι βάζετε το σώμα και το μυαλό σας σε κατάσταση “μάχης” ή “φυγής”. Η αναπνοή και ο καρδιακός ρυθμός επιταχύνονται και το σώμα σας απελευθερώνει ορμόνες άγχους, όπως αδρεναλίνη και κορτιζόλη, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά την σωματική και συναισθηματική σας υγεία.

http://www.health.com

www.iatropedia.gr

http://www.newsitamea.gr/

Τι χρώμα έχει η διάθεσή σου;

Τι χρώμα έχει η διάθεσή σου;

«Έγινε κίτρινος από τη ζήλια», «κόκκινος από το θυμό ή την ντροπή». Η γλώσσα έχει ήδη καταχωρημένες εκφράσεις που δείχνουν Πως η διάθεση μπορεί να περιγραφεί χρωματικά, πλέον όμως η επιστημονική κοινότητα αποφαίνεται και επίσημα πως το συναίσθημα αντιστοιχεί σε κάποιο χρώμα.

Η έρευνα 

Σύμφωνα με έρευνα του BMC Medical Research Methodology , τα χρώματα μπορούν να περιγράψουν τη διάθεσή σας και αυτό έχει δυνητικά μεγάλη χρησιμότητα, αφού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο από τους ασθενείς που θέλουν να περιγράψουν το πώς νιώθουν αλλά δεν είναι σε θέση να το εκφράσουν λεκτικά. Ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει πρόβλημα κατάθλιψης, μπορεί να μην είναι θετικός στο να απαντήσει συγκεκριμένες ερωτήσεις που του απευθύνει ο γιατρός. Αντίθετα, είναι εύκολο να επιλέξει από την χρωματική παλέτα εκείνην την απόχρωση που τον χαρακτηρίζει χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες που μπορεί να τον κάνουν να αισθάνεται άβολα.
Οι μελετητές διάλεξαν οχτώ χρώματα –κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο, μωβ, μπλε, κίτρινο, ροζ και καφέ- και καθένα από αυτό το ανέλυσαν στις τέσσερις αποχρώσεις του. Έπειτα πρόσθεσαν το λευκό, το μαύρο και τέσσερις αποχρώσεις του γκρι συγκεντρώνοντας τελικά 38 επιλογές χρωμάτων.

Τα αποτελέσματα 

Το δείγμα των ανθρώπων που συμμετείχε στην έρευνα αποτελούνταν από 105 υγιείς, 108 καταθλιπτικούς και 110 ανθρώπους που έπασχαν από άγχος. Από τον καθένα ζητήθηκε να επιλέξει το χρώμα που πιστεύουν ότι τους χαρακτηρίζει τους τελευταίους μήνες πριν την έρευνα. Ταυτόχρονα, ένα υγιές δείγμα από 204 εθελοντές κατηγοριοποίησαν τη λίστα με τα χρώματα σε θετικά, αρνητικά και ουδέτερα.  Τα αποτελέσματα υπήρξαν εντυπωσιακά: Οι ανοιχτές αποχρώσεις του μπλε και τοκίτρινου ήταν τα επικρατέστερα ανάμεσα στα υγιή ψυχικά άτομα, ενώ το βαθύ μπλε (σχεδόν μαύρο) και το γκρι των καταθλιπτικών και εκείνων με προβλήματα άγχους.  Μάλιστα, αυτό που βρέθηκε μεταξύ άλλων και προκαλεί μεγάλη εντύπωση είναι ότι το βάθος της απόχρωσης ήταν ανάλογο της έντασης της αρνητικής διάθεσης.
Οι συντάκτες της έρευνας εκτιμούν ότι το εργαλείο που ανακάλυψαν έχει μεγάλο εύρος χρήσης στην ιατρική και οπουδήποτε η δυσχερής λεκτική επικοινωνία συνιστά εμπόδιο για τη συγκέντρωση χρήσιμων πληροφοριών.

ΠΗΓΗ: www.clickatlife.gr

http://www.newsitamea.gr/

10 τρόποι για να καθοδηγήσετε τα παιδιά σας χωρίς τιμωρία

Ο λόγος που ένα παιδί φέρεται με αγένεια ή κάνει ζημιές, είναι πάντα αθώος. Μερικές φορές είναι παιχνιδιάρικο και άλλες φορές όταν είναι επιθετικό ή θυμωμένο ή μπερδεμένο. Όσο περισσότερο ανησυχητική είναι η συμπεριφορά του, τόσο περισσότερο πόνο έχει και χρειάζεται την αγάπη και την κατανόησή μας. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κακή συμπεριφορά στα παιδιά. Αντίθετα, το παιδί κάνει το καλύτερο που μπορεί, αλλά εμείς δεν το καταλαβαίνουμε.

– Naomi Aldort

Οι γονείς συχνά εκπλήσσονται όταν ακούν πως δεν πιστεύω σε αυτό που οι περισσότεροι ονομάζουν πειθαρχία (ξύλο, συνέπειες, χρονικούς περιορισμούς), επειδή τέτοιες τεχνικές αποτρέπουν τα παιδιά από το να γίνουν υπεύθυνα και να έχουν αυτοπειθαρχία. “Πώς θα μάθω στο παιδί μου να συμπεριφέρεται σωστά;”

Η απάντησή μου είναι πως τα παιδιά μαθαίνουν από τη ζωή. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να φερόμαστε στα παιδιά μας όπως θέλουμε να φέρονται εκείνα στους άλλους: Με συμπόνια και κατανόηση. Όταν τα δέρνουμε, όταν τα τιμωρούμε και όταν τους φωνάζουμε, τα παιδιά μαθαίνουν να φέρονται επιθετικά.

Ακόμα και ο χρονικός περιορισμός – η συμβολική απομόνωση – δίνει στα παιδιά το μήνυμα πως είναι μόνα τους με τα τρομακτικά συναισθήματά τους την ώρα που μας χρειάζονται περισσότερο, αντί να έχουν την ευκαιρία να μάθουν να χαλιναγωγούν τα συναισθήματα αυτά (αν και είμαι οπαδός της ώρας του τέλους της τιμωρίας, όταν απομακρύνουμε το παιδί από την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται και καθόμαστε μαζί του για να το βοηθήσουμε να επεξεργαστεί τα συναισθήματα που το οδήγησαν να ενεργήσει άτακτα).

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε υπεύθυνοι για την καθοδήγηση των παιδιών μας βάζοντας όρια. “Μην τρέχεις στο δρόμο,  μην χτυπάς το μωρό, μην κόβεις τα λουλούδια του γείτονα, μη χτυπάς τον σκύλο”. Αυτά είναι όρια, δεν είναι τιμωρία.

Αναρωτιέστε πώς θα μάθει το παιδί σας να μην κάνει αυτά τα πράγματα την επόμενη φορά αν δεν το “τιμωρήσετε” όταν τα κάνει; Τότε υποθέτετε πως πρέπει να το τιμωρήσετε για “να του δώσετε ένα μάθημα”.

Για την ακρίβεια, μελέτες δείχνουν πως η τιμωρία των παιδιών έχει σαν αποτέλεσμα την κακή διαγωγή. Η τιμωρία εξαγριώνει τα παιδιά και τα κάνει να κρατούν αμυντική στάση. Εκτοξεύει την αδρεναλίνη και τις άλλες ορμόνες που κάνουν τον άνθρωπο να πολεμάει ή να φεύγει και απενεργοποιεί τη λογική. Τα παιδιά ξεχνούν γρήγορα την “κακή” συμπεριφορά που οδήγησε στην τιμωρία, ακόμα κι όταν επεξεργάζονται τις συναισθηματικές συνέπειες της τιμωρίας. Αν μαθαίνουν κάτι, αυτό είναι να λένε ψέματα και να αποφεύγουν να τα πιάνουν όταν κάνουν αταξίες. Η τιμωρία μας αποκόβει από τα παιδιά μας κι έτσι ασκούμε μικρότερη επιρροή επάνω τους. Φτάνει σε σημείο να μειώνει το IQ τους, αφού τα παιδιά που δεν νιώθουν απολύτως ασφαλή, δεν είναι ελεύθερα να μάθουν πράγματα. Πολύ απλά, η τιμωρία δεν είναι ποτέ ο αποτελεσματικός τρόπος ανατροφής υπεύθυνων, συνετών κι ευτυχισμένων παιδιών. Τους δίνει τα λάθος μαθήματα.

Αν, αντίθετα, παραμείνουμε καλοί και σε σύνδεση με το παιδί μας όταν θέτουμε όρια, τότε το παιδί θα εσωτερικεύσει αυτό που θα ζήσει. Τα παιδιά δεν αντιστέκονται στην καθοδήγησή μας κι έτσι νιώθουν τη σύνδεση αυτή βλέποντας την επίδραση που έχει στους άλλους και γίνονται συνετά και υπεύθυνα. Επειδή έχουν γονείς που επιδεικνύουν συναισθηματική αυτορρύθμιση, μαθαίνουν να χειρίζονται τα δικά τους συναισθήματα και την συμπεριφορά τους. Επειδή τα δέχονται για αυτό που είναι, βρίσκονται σε επαφή με το πάθος τους και αποκτούν κίνητρο να το εξερευνήσουν.

Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε ώστε να καθοδηγήσουμε τα παιδιά μας χωρίς να τα τιμωρήσουμε;

Contents [hide]

·                     1. Ρυθμίστε τα δικά σας συναισθήματα

·                     2. Τιμήστε τα συναισθήματα

·                     3. Να θυμάστε πώς μαθαίνουν τα παιδιά

·                     4. Συνδεθείτε πριν το διορθώσετε

·                     5. Βάλτε όρια – αλλά βάλτε τα με συμπάθεια

·                     6. Θυμηθείτε πως η “κακή συμπεριφορά” είναι μια εσφαλμένη έκφραση μιας δικαιολογημένης ανάγκης

·                     7. Να λέτε ΝΑΙ

·                     8. Μείνετε ενωμένοι με επιπλέον χρόνο, κάθε μέρα

·                     9. Να συγχωρείτε τον εαυτό σας

·                     10. Όταν όλα τα άλλα αποτύχουν, δώστε στον εαυτό σας μια μεγάλη αγκαλιά. Μετά δώστε στο παιδί σας μια μεγάλη αγκαλιά

1. Ρυθμίστε τα δικά σας συναισθήματα

Έτσι μαθαίνουν τα παιδιά να χειρίζονται τα δικά τους. Είσαστε το πρότυπό τους. Μην ενεργείτε όταν είσαστε νευριασμένοι. Αν δεν μπορείτε να έχετε επαφή με την αγάπη που νιώθετε για το παιδί σας, τι μπορεί να κάνει ένας καταπληκτικός γονέας; Προσπαθήστε να αποκτήσετε αυτή την επαφή. Αν δεν μπορείτε, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και περιμένετε μέχρι να ηρεμήσετε πριν ενεργήσετε για την  συγκεκριμένη κατάσταση. Αντισταθείτε στην παρόρμηση να βάλετε το παιδί τιμωρία. Αυτό θα γυρίσει μπούμερανγκ.

2. Τιμήστε τα συναισθήματα

Όταν το παιδί σας γεμίζει αδρεναλίνη και άλλες ορμόνες, δεν είναι σε θέσει να μάθει. Αντί να το επιπλήξετε, όταν μείνετε μόνοι με το παιδί σας αφήστε το να ηρεμήσει με την παρουσία σας κοντά του. Ο σκοπός σας είναι να του προσφέρετε ένα ήρεμο περιβάλλον. Η έκφραση των συναισθημάτων με ασφαλή και προσεγμένο τρόπο από έναν ενήλικο, βοηθάει τα παιδιά να περάσουν μέσα από τα συναισθήματα και να μάθουν να ηρεμούν μόνα τους, ώστε να μπορέσουν να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους. Μην προσπαθήσετε να τους μιλήσετε λογικά κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας συναισθημάτων. Αργότερα θα νιώθουν πολύ καλύτερα και πολύ πιο κοντά σε εσάς και θα είναι ανοιχτά στην καθοδήγησή σας. Γι’ αυτό δεν λέμε “Σκάσε!” (τα πληγώνει συναισθηματικά) ούτε λέμε ψέματα (γιατί αυτό κόβει τα αόρατα κορδόνια που συνδέουν τις καρδιές μας μεταξύ τους).

3. Να θυμάστε πώς μαθαίνουν τα παιδιά

Σκεφτείτε το παράδειγμα του βουρτσίσματος των δοντιών. Αρχίστε όταν είναι μωρά με το να δείχνετε πώς βουρτσίζετε τα δικά σας δόντια κάνοντας αστεία, σταδιακά δίνοντας του παιδιού περισσότερη υπευθυνότητα. Τελικά θα μάθει να το κάνει μόνο του. Η ίδια αρχή ισχύει για να μάθει να λέει ευχαριστώ, να μοιράζεται πράγματα, να θυμάται όσα του ανήκουν, να ταΐζει το ζωάκι του, να διαβάζει τα μαθήματά του και ό,τι άλλο σκεφτείτε. Οι συνήθειες είναι πολύτιμες επειδή αποτελούν την “σκαλωσιά” ώστε να μάθουν τα παιδιά τις βασικές τους δεξιότητες, με τον ίδιο τρόπο που η σκαλωσιά αποτελεί τη δομή ώστε να πάρει σχήμα μια οικοδομή. Μπορεί να θυμώσετε που ξέχασε ξανά το μπουφάν του, αλλά αν του φωνάξετε δεν το βοηθήσετε να το θυμάται. Η “σκαλωσιά” θα το κάνει.

4. Συνδεθείτε πριν το διορθώσετε

Και μείνετε συνδεδεμένοι, ακόμα και την ώρα που το καθοδηγείτε, ώστε να αφυπνίσετε την επιθυμία του παιδιού σας να φέρει στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό του. Θυμηθείτε πως τα παιδιά έχουν κακή συμπεριφορά όταν νιώθουν άσχημα για τον εαυτό τους και αποσυνδεδεμένα από εμάς.

Σκύψτε από πάνω τους και κοιτάξτε τα στα μάτια: “Είσαι θυμωμένο… Πες μου τι θέλεις με λέξεις… χωρίς να δαγκώνεις!”

Πάρτε το αγκαλιά: “Θέλεις να παίξεις κι άλλο… Είναι όμως ώρα για ύπνο.”

Κοιτάξτε το στα μάτια με αγάπη: “Είσαι πολύ αναστατωμένο τώρα.”

Βάλτε το χέρι σας στον ώμο του: “Φοβάσαι να μου πεις για το μπισκότο…”

5. Βάλτε όρια – αλλά βάλτε τα με συμπάθεια

Φυσικά και πρέπει να επιμείνετε σε ορισμένους κανόνες. Μπορείτε όμως και να αναγνωρίσετε την δική τους οπτική. Όταν τα παιδιά νιώθουν πως τα καταλαβαίνουν, μπορούν να αποδεχθούν τα όρια που θέτουμε.

“Μη δαγκώνεις! Είσαι πολύ θυμωμένο και πληγωμένο, δεν μπορείς όμως να μιλάς έτσι στον αδελφό σου.”

“Είναι ώρα για ύπνο. Ξέρω ότι θα ήθελες να παίξεις κι άλλο”.

“Δεν θέλεις να σου λέει η μαμά όχι, σε άκουσα… Αλλά η απάντηση είναι όχι. Δεν λέμε ‘Σκάσε!’ ο ένας στον άλλον, ακόμα κι όταν είμαστε θυμωμένοι”.

“Όσο και να φοβάσαι, θέλω να μου πεις την αλήθεια”.

6. Θυμηθείτε πως η “κακή συμπεριφορά” είναι μια εσφαλμένη έκφραση μιας δικαιολογημένης ανάγκης

Το παιδί σας έχει κάποιον λόγο για ό,τι κάνει, ακόμα κι αν πιστεύετε ότι είναι αστείος. Έχει πολύ άσχημη συμπεριφορά; Θα νιώθει πολύ άσχημα μέσα του. Χρειάζεται περισσότερο ύπνο, περισσότερο χρόνο μαζί σας, περισσότερη ξεκούραση, περισσότερες ευκαιρίες να κλάψει και να απελευθερώσει τα συναισθήματα που έχουν συσσωρευτεί; Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες ανάγκες και θα εξαλείψετε την κακή συμπεριφορά.

7. Να λέτε ΝΑΙ

Τα παιδιά θα κάνουν σχεδόν ό,τι θελήσουμε αν το ζητήσουμε με αγάπη. Βρείτε έναν τρόπο να πείτε ΝΑΙ αντί για ΟΧΙ ακόμα και όταν θέτετε όρια. “ΝΑΙ, είναι ώρα να καθαρίσεις και ΝΑΙ, θα σε βοηθήσω και ΝΑΙ, μπορούμε να αφήσουμε το παιχνίδι σου και ΝΑΙ, μπορείς να γκρινιάζεις και ΝΑΙ, αν βιαστούμε μπορούμε να διαβάσουμε μια επιπλέον ιστορία και ΝΑΙ, μπορούμε να το κάνουμε να έχει πλάκα και ΝΑΙ, σε λατρεύω και ΝΑΙ, πόσο τυχεροί είμαστε που είμαστε γονείς σου; ΝΑΙ!” Το παιδί σας θα αντιδράσει με την ίδια γενναιοδωρία πνεύματος που δείχνετε κι εσείς.

8. Μείνετε ενωμένοι με επιπλέον χρόνο, κάθε μέρα

Κλείστε το κινητό, σβήστε τον υπολογιστή και πείτε στο παιδί σας, “Είμαι όλος δικός σου για τα επόμενα 20 λεπτά. Τι να κάνουμε;” Ακολουθήστε αυτό που θέλει. Ο κόσμος είναι γεμάτος ταπείνωση για τα παιδιά, οπότε αυτά τα 20 λεπτά γίνετε ο ανίκανος συμπαίκτης και αφήστε το να κερδίσει. Τα χαχανητά απελευθερώνουν τους φόβους και το άγχος, γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι θα παίξετε, χαζογελάστε, κάντε ανοησίες. Παίξτε μαξιλαροπόλεμο. Παλέψτε. Αφήστε το να σας πει τι έχει στο μυαλό του, αφήστε το να εκφραστεί με αλαζονεία, αφήστε το να κλάψει. Απλά αποδεχθείτε αυτά τα συναισθήματα. Να είσαστε 100 % παρόντες. Τα παιδιά που ξέρουν πως μπορούν να βασιστούν στον επιπλέον χρόνο με τους γονείς τους καθημερινά, τους εμπιστεύονται όσο χρειάζεται ώστε να εκφράσουν όλα τους τα συναισθήματα και θέλουν να έχουν καλή συμπεριφορά.

9. Να συγχωρείτε τον εαυτό σας

Δεν μπορείτε να είσαστε ένας εμπνευσμένος γονέας αν νιώθετε άσχημα για τον εαυτό σας και να περιμένετε να ενεργήσει το παιδί σας σωστά αν νιώθει εκείνο άσχημα για τον εαυτό του. Έχετε πάντα την ευκαιρία να διορθώσετε μια σχέση. Ξεκινήστε από σήμερα.

10. Όταν όλα τα άλλα αποτύχουν, δώστε στον εαυτό σας μια μεγάλη αγκαλιά. Μετά δώστε στο παιδί σας μια μεγάλη αγκαλιά

Η σύνδεση υπερνικά τα πάντα στην ανατροφή των παιδιών.

Δεν το πιστεύετε; Δοκιμάστε το μια εβδομάδα και δείτε τι θαύμα θα μπορέσετε να δημιουργήσετε.

μετάφραση: Νίκος Πνευματικός για το www.elenaera.com

πηγή: www.ahaparenting.com

Είναι πολύ φυσικό να παρασυρόμαστε από τους ρυθμούς της καθημερινότητας και να ξεχνάμε το σπουδαιότερο επίτευγμα όλων: την γονική μας ιδιότητα. Δεν είναι απλά μια υποχρέωση ή μια ευθύνη αλλά ο τρόπος για να βοηθήσουμε στην αλλαγή του κόσμου. Με το να γινόμαστε παράδειγμα της νέας αντίληψης, βοηθάμε τα παιδιά μας να συνεχίσουν την αλλαγή του κόσμου με μια απλή συνταγή: στη θέση της τιμωρίας βάζουμε τα όρια,  μαθαίνουμε να τα ακούμε και γινόμαστε οι ίδιοι παράδειγμα ενός νέου τρόπου ζωής χωρίς να τον επιβάλουμε. Το παιδί θα ψάξει από μόνο του το φυσικό του κέντρο και θα χτίσει ολόκληρη τη ζωή του γύρω από αυτό: την αγάπη. — Έλενα

enorasis

http://revealedtheninthwave.blogspot.gr/

Νίκη Λιώτη Ψυχολόγος - The Psychology Secrets

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν: 10 πράγματα που θα λείψουν σε κάθε μαμά

από Φοίβη Γλύστρα | 26 Ιαν 2016

Το έμβρυο που μεγάλωσε στην κοιλιά σας προκαλώντας εμετούς, πρήξιμο και συχνοουρία κάποτε έρχεται στον κόσμο. Το μωρό που με αγωνία και στοργή φροντίζατε από τότε που δεν ζύγιζε περισσότερο από 3 κιλά, κάποτε γίνεται ένα μικροσκοπικό ανθρωπάκι που προσπαθεί να σταθεί όρθιο. Και το μικρό αυτό ανθρωπάκι που κλαίει, γκρινιάζει, απαιτεί, δίνει γλυκά φιλιά και σας συνέστησε στη μητρότητα, κάποτε γίνεται ένας έφηβος που δεν σηκώνει πολλά-πολλά και που δεν καταδέχεται την φροντίδα σας.

Το πιτσιρίκι που κρέμεται από τη φούστα σας σήμερα, αύριο-μεθαύριο θα φύγει απ’ την προσεκτικά φτιαγμένη φωλιά που έχετε φτιάξει γι’ αυτό. Και τότε, θα σας λείψει πολύ. Θα σας λείψει κάθε μικρή στιγμή μαζί του. Όπως…

1. Το να του κρατάς το χέρι όταν περπατάτε μαζί. Μεγαλώνοντας και μπαίνοντας στην εφηβεία θα το θεωρεί σχεδόν προσβλητικό. Έχουμε ωστόσο μια πιθανότητα, μεγαλώνοντας, να το αποζητήσει ξανά…

2. Να έρχεται ακροπατώντας στο κρεβάτι σου τα Σαββατοκύριακα και να χώνεται στην αγκαλιά σου. Και μετά, παρέα να χουζουρεύετε και να λέτε νυσταγμένα γλυκόλογα.

3. Θα μας λείψει να το φροντίζουμε όταν είναι άρρωστο. Κάποτε, ο μικρός μας θησαυρός δεν θα μένει πια μαζί μας. Θα βρίσκεται μακριά από το από το σπίτι του (και πολύ καλά θα κάνει) και θα πρέπει να θυμηθεί μόνος του την αντιβίωση, να φτιάξει μόνος του κοτόσουπα και να κοιμηθεί χωρίς αναλγητικό φιλάκι από τη μαμά.

4. Και, μιλώντας για φιλάκια, οπωσδήποτε όταν τα παιδιά μεγαλώσουν θα μας λείψουν αφάνταστα τα παχουλά, μυρωδάτα φιλιά. Αυτά που τώρα μας αφήνουν με ευχαρίστηση να τους δίνουμε στο λαιμό, στην κοιλίτσα, στα τροφαντά μάγουλα. Και ίσως, λίγο περισσότερο, να μας λείψουν τα δικά τους φιλάκια.

5. Θα μας λείψει να μας διακόπτουν όταν μιλάμε και να τραβάνε το μανίκι μας και να επαναλαμβάνουν «Μαμάαα» διακόσιες φορές, γιατί κάποτε θα ζητάμε την προσοχή τους και αυτά θα μας τη δίνουν… τσιγκούνικα, ενήλικα, μετρημένα.

6. Κάποτε θα αναπολούμε με αγάπη την γκρίνια, το κλάμα και τις παραπονιάρικες φωνές και θα χαμογελάμε χαζά στην ανάμνησή τους. Γιατί τότε θα θυμόμασε σαν σε όνειρο την εποχή που η μαμά μπορούσε να λύσει κάθε πρόβλημα.

7. Να στολίζουμε όλοι μαζί το δέντρο τα Χριστούγεννα, να διαλέγουμε με επιμέλεια την αποκριάτικη στολή, να βάφουμε αυγά (και να τα σπάνε) το Πάσχα. Ναι, χωρίς αμφιβολία, όταν οι γιορτές θα κάνουν την εμφάνισή τους, η νοσταλγία για τα παιδικά τους χρόνια θα κορυφώνεται…

8. Ναι, είναι εγωιστικό, όμως όταν μεγαλώσουν θα μας λείψει πολύ το πόση ανάγκη μας έχουν. Εννοείται πώς κάθε παιδί πρέπει να ανοίγει τα φτερά του –αυτή η πορεία από την παιδικότητα προς την αυτονομία όμως είναι για κάποιους (μαντέψτε για ποιους) αρκετά σκληρή.

9. Θα μας λείψει να ξεκαρδίζονται με τα αστεία μας, να λένε «σ' αγαπάω, μαμά» δέκα φορές τη μέρα, να πανηγυρίζουν όταν τα επιβραβεύουμε, να τρελαίνονται να περνούν χρόνο μαζί μας. Θα το πούμε χωρίς ντροπή: θα μας λείψει πολύ να είμαστε το πρότυπό τους και όλος τους ο κόσμος. Ειδικά όταν αρχίσουν -εύλογα και εύστοχα- να μας κριτικάρουν, όταν γίνουν ισάξιοί μας, ξύπνιοι και κάπως ειρωνικοί ενήλικες.

10. Θα μας λείψει να αποκοιμιούνται στην αγκαλιά μας και εμείς να τα κοιτάζουμε σαν χαζοί με τις ώρες. Θα έρθει η ώρα που τα παραμύθια θα δοθούν σε κάποιο άλλο παιδάκι και η πόρτα του δωματίου θα κλειδώνει. Και τότε, δεν θα έχει πια φιλάκι για καληνύχτα.

Τα παιδιά μένουν παιδιά για πολύ λίγο. Κι αυτό αξίζει όλη μας την προσπάθεια να απολαύσουμε ακόμη και τις πιο μικρές, τις πιο μαρτυρικές, τις πιο καθημερινές στιγμές. Γιατί πριν προλάβουμε να πούμε «κύμινο», πριν ανοιγοκλείσουμε τα μάτια μας, το μικρό μας αγοράκι θα είναι ένας μουντρούχος, χαριτωμένα αδέξιος νεαρός ενήλικας που θα μουρμουρίζει «Άσε με ρε μάνα με τις υπερβολές σου…».

http://www.mama365.gr/