Σελίδες

Τρίτη 30 Αυγούστου 2016

Βοηθήστε το παιδί σας να να πιστέψει στον εαυτό του!

Βοηθήστε το παιδί σας να να πιστέψει στον εαυτό του!
Είναι γεγονός πως όλοι μας έχουμε ανάγκη από επιβράβευση, έναν καλό λόγο, μία αγκαλιά, αποδοχή, τρυφερότητα, σεβασμό, κατανόηση, στήριξη... Θα έχετε ακούσει ή μπορεί και εσείς οι ίδιοι να έχετε ζητήσει μία απλή αγκαλιά, ένα φιλί, να κάνετε ένα ωραίο φαγητό, ένα δώρο και να μην πάρετε ούτε ένα απλό «Ευχαριστώ». Αλήθεια, πως νιώσατε;
Σκεφτείτε λοιπόν πως νιώθουν αυτές οι μικρές ψυχούλες όταν δεν παίρνουν όλα τα παραπάνω, παρά μόνο φωνές ή τι δεν έκαναν καλά! Πως μετά να γίνουν ενήλικες με αυτοεκτίμηση, να πιστεύουν στον εαυτό τους, να μην έχουν φοβίες και μία γκάμα - μεγάλη δυστυχώς - από ψυχικές αδυναμίες και προβλήματα;
Αρκετά συχνά μας ρωτούν οι γονείς για το πώς πρέπει να φερθούν στα μικρά τους, έτσι ώστε να τα "δυναμώσουν" και να τα κάνουν να πατάνε στα πόδια τους μεγαλώνοντας. Να έχουν το θάρρος της γνώμης τους, να γίνουν ώριμα συναισθηματικά αλλά και ανεξάρτητα, με καλή αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση.
Γονιέ, πες λοιπόν στο παιδί σου λεξούλες που με την επανάληψη θα το κάνουν να νιώσει ότι είναι σημαντικό και πως κάνει πράγματα ξεχωριστά. Λεξούλες όπως «μπράβο», «σ' ευχαριστώ», «σε αγαπάω». Ρώτησέ το να σου πει τι θέλει, να σου πει την γνώμη του. Δείξε του πόσο το εμπιστεύεσαι και πες του το, πες του πόσο περήφανος γονιός είσαι που είναι το παιδί σου.
Κανάκεψέ το, αλλά με προσοχή - όχι στις υπερβολές, αναγνώρισέ του αυτά που κάνει, μην παραβλέπεις όμως και αυτά που δεν κάνει...
Μαρίνα Μόσχα
Ψυχοθεραπεύτρια, Συνεργάτης του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας του Θάνου Ασκητή

Αν εσείς αγαπάτε τα βιβλία, έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να συμβεί το ίδιο και με τα παιδιά σας.

Ωστόσο, συμβαίνει συχνά, ιδιαίτερα με τα αγόρια, να μην βρίσκουν στα βιβλία το ίδιο ενδιαφέρον με εσάς. Δεν χρειάζεται να γίνετε πιεστικοί αν η λογοτεχνία δεν τα συγκινεί, ωστόσο αξίζει τον κόπο να έχετε πρώτα δοκιμάσει. 

A Mother Reading To Her Child
Πώς;

Διαβάστε τους καθημερινά
Μπορείτε να ξεκινήσετε να παίρνετε και να διαβάζετε βιβλία στα παιδιά σας ήδη από την ηλικία του ενός έτους. Με τον τρόπο αυτό, λένε οι ειδικοί, θα εξοικειωθούν με τα βιβλία και θα τα θέλουν περισσότερο στο μέλλον. Διαβάζοντάς τους τα βοηθάτε να γνωρίσουν καλύτερα τον κόσμο, να βελτιώσουν το λεξιλόγιό τους και να παρακινηθούν στο γράψιμο. Μπορείτε να τους διαβάζετε για λίγη ώρα κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν όσο είναι μωρά και όταν πλέον θα μπορούν να διαβάζουν μόνα τους να τα παροτρύνετε να συνεχίσουν την καλή αυτή συνήθεια. Μπορούν, μάλιστα, να διαβάζουν και σε εσάς κάποιες φορές.

Επισκέψεις σε Παιδικές Βιβλιοθήκες
Το 2005 πρωτολειτούργησε η Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Χαλανδρίου «Μίμης Βασιλόπουλος» και φιλοξενεί περισσότερα από 8.000 τίτλους βιβλίων για παιδιά και νέους της περιοχής (μάθετε περισσότερα εδώ). Ωστόσο, δεν είναι η μοναδική παιδική δημοτική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα, στην οποία μπορεί το παιδί σας να γίνει μέλος εντελώς δωρεάν και να δανείζεται τακτικά βιβλία. Ρωτήστε στον Δήμο στον οποίον κατοικείται αν υπάρχει τέτοια παροχή.

Συζητήστε με τα παιδιά για τα βιβλία
Για να κάνετε τα παιδιά να ενδιαφερθούν ακόμα περισσότερο για τα βιβλία που διαβάζουν, συζητήστε μαζί τους την πλοκή και ρωτήστε τους για τους χαρακτήρες, το αντικείμενο που πραγματεύονται, καθώς και τις σκέψεις τους πάνω σε αυτό. Ακόμα, μην διστάσετε να δώσετε και εσείς πληροφορίες στα παιδιά σας για τα δικά σας βιβλία.

Πηγαίνετε τα παιδιά σε εκδηλώσεις σχετικές με το βιβλίο
Οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι που πωλούν παιδικά βιβλία κάνουν συχνότατα δωρεάν εκδηλώσεις, είτε με δημιουργικά εργαστήρια σχετικά με κάποιο βιβλίο είτε με παρουσιάσεις νέων βιβλίων, στις οποίες μάλιστα παραβρίσκεται και ο ίδιος ο συγγραφέας για να μιλήσει με τα παιδιά και τους γονείς. Οι χώροι αυτοί θα προσθέσουν στο ενδιαφέρον που θέλετε να αναπτύξει το παιδί σας για την λογοτεχνία.

Αγοράστε τους βιβλία που ξέρετε ότι θα τους αρέσουν
Είτε πρόκειται για κάποιο κεφάλαιο της αγαπημένης τους σειράς βιβλίων, είτε για κόμιξ, είτε για το βιβλίο που κυκλοφόρησε παράλληλα με κάποια παιδική ταινία, ή ακόμα για κάποιο βιβλίο που να μιλά για το χόμπι του παιδιού, π.χ. το ποδόσφαιρο. Η ουσία είναι να βρείτε αφηγήματα που να θέλουν τα παιδιά να διαβάσουν.

Δημιουργήστε τις κατάλληλες συνθήκες για διάβασμα
Είτε πρόκειται για ένα λαμπατέρ με σωστό φωτισμό στο κομοδίνο τους, είτε για μία αναπαυτική πολυθρόνα στο δωμάτιό τους, το να τους δημιουργήσετε καλές συνθήκες για διάβασμα, σε έναν χώρο όπου δεν θα αποσπάται η προσοχή τους από την τηλεόραση ή από άλλα μέλη της οικογένειας, θα τα ωθήσει ακόμα πιο εύκολα σε αυτή την ασχολία.

Επισκεφθείτε μαζί το αγαπημένο σας βιβλιοπωλείο
Αφήστε τα παιδιά να χαθούν στους διαδρόμους, να ξεφυλλίσουν βιβλία, να επιλέξουν αυτά που τους κάνουν εντύπωση… ακόμα κι αν δεν είναι αυτά που θα επιλέγατε εσείς να τους αγοράσετε, μην τα απορρίψετε. Πάρτε ένα βιβλίο δικής τους επιλογής και ένα δικής σας και προτείνετε στο παιδί να τα διαβάσει και τα δύο να αποφασίσει μετά μόνο του ποιο του άρεσε περισσότερο και γιατί.

Αγοράστε του ένα καλό λεξικό
Είναι δεδομένο πως όταν πρωτοξεκινά να διαβάζει το παιδί θα έχει συχνά άγνωστες λέξεις. Αν δεν θέλετε να σας ρωτά κάθε λίγο τι σημαίνει η κάθε λέξη -και πιθανώς να έρχεστε σε δύσκολη θέση αν δεν έχετε την σωστή απάντηση- πάρτε του ένα καλό λεξικό και παραπέμπετε το παιδί εκεί.

Τα αγόρια και το διάβασμα

Τα αγόρια, λένε οι ειδικοί, ως πιο κινητικά από τα κορίτσια είναι εκ φύσεως αρνητικά ως προς το διάβασμα και γι’αυτό πρέπει να τα φέρνουμε σε επαφή με βιβλία που πραγματικά θα τα συγκινήσουν, όπως κόμιξ, βιβλία με ανέκδοτα, αλλά και βιβλία για ρομπότ, για κατασκευές, για εξωγήινους. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’όψιν και από τους δασκάλους όταν προτείνουν βιβλία στα παιδιά για τον ελεύθερο χρόνο τους. Το να «σνομπάρουν» βιβλία όπως το «Βιβλίο Γκίνες των Παγκόσμιων Ρεκόρ» είναι λάθος και το μόνο που καταφέρνουν είναι να κάνουν τα αγόρια να αποφύγουν το διάβασμα ακόμα περισσότερο.

Πηγές: Childrensbooks.About, Edition.Cnn.Com-

Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016

Αναπόφευκτα, οι γονείς είμαστε πρότυπα για τα παιδιά μας, είτε θετικά είτε αρνητικά

Οι γονείς θα είναι πάντα πρότυπο: 

Είτε θετικό είτε αρνητικό
Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Η αλληλουχία είναι στην φύση των ανθρώπινων σχέσεων. Αναπόφευκτα οι γονείς είμαστε πρότυπα για τα παιδιά μας. Αρκεί να σκεφτούμε ότι μαζί μας ζούνε, μαζί μας μεγαλώνουν. Είμαστε το σταθερό σημείο αναφοράς τους τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία (συχνά και πολύ περισσότερο). 

Μας βλέπουν, μας ακούν, μας αφουγκράζονται καθημερινά. Σε κάθε μας κουβέντα, κάθε μας πράξη, κάθε μας άποψη, στα πάντα… κάθε στιγμή. Στηρίζονται στην ύπαρξή μας για να οικοδομήσουν την δική τους.
Αναπόφευκτα λοιπόν, τα παιδιά μαθαίνουν από τους γονείς τους. Εδώ είναι και το μεγάλο στοίχημα: Πως μπορούμε να γίνουμε αρωγοί σε μία σωστή και κοινωνικά αποδεκτή και ωφέλιμη προσωπικότητα; Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ψυχικά υγιείς και συναισθηματικά ώριμοι ενήλικες προκειμένου να απολαύσουν κι αυτά την χαρά της ζωής;
Για όλους αυτούς και άλλους τόσους ακόμα λόγους οι γονείς πρέπει να δίνουμε το θετικό παράδειγμα. Τα παιδιά μαθαίνουν ό,τι βιώνουν…
Αν καπνίζουμε, το πιο πιθανό είναι να αρχίσουν το τσιγάρο…Αν μιλάμε άσχημα, το πιο πιθανό είναι να βωμολοχούν κι αυτά…Αν σηκώνουμε χέρι να χτυπήσουμε, θα γίνουν βίαια…Αν δεν φοράμε ζώνη στο αυτοκίνητο, αν οδηγούμε τρέχοντας, προσπερνώντας κλπ, το πιο πιθανό είναι να το κάνουν κι αυτά με την σειρά τους όταν πιάσουν το τιμόνι…
Απλά γεγονότα, καθημερινά, που αν αναπόφευκτα θα τα αντιμετωπίσουμε…. Πόσο δε μάλλον για τα πιο σημαντικά: θέματα αξιών που διέπουν την στάση ζωής του καθενός μες την οικογένεια και το κοινωνικό σύνολο. Πρότυπα θα είμαστε και γι’αυτά έτσι κι αλλιώς. Το ερώτημα (και η ευκαιρία που έχουμε) είναι αν θα είμαστε με πρόσημο θετικό ή αρνητικό!

Η μητέρα που πάντοτε ονειρευόμουν είναι η δική μου – άργησα, αλλά το κατάλαβα

Η μητέρα που πάντοτε ονειρευόμουν είναι η δική μου - άργησα, αλλά το κατάλαβα

Η αλήθεια είναι ότι πέρασα πολλά χρόνια από την ενήλικη ζωή μου κατηγορώντας τη μητέρα μου για τις επιλογές και τις αντιλήψεις της. Κοινότυπο, το ξέρω. Ωστόσο, τυχαία ή όχι, μου πήρε ως τα 28 μου χρόνια που έγινα και εγώ μαμά για να αρχίσω να την κατανοώ και να την δικαιολογώ.
Κι ακόμη παραπάνω, να τη θαυμάσω για τη ψυχική της δύναμη, το θάρρος της να λέει τη γνώμη της, την αφοσίωσή της στην οικογένεια και τη διορατικότητά της. Μια γυναίκα που παντρεύτηκε από τα 18, έκανε 4 παιδιά, δούλεψε και ακόμη και σήμερα μάς βοηθάει.
Τα ομορφότερα πράγματα που έκανε η μητέρα μου για εμένα, πιστεύω πως η ίδια ούτε καν τα θυμάται! Ήταν όταν μια φορά, πολύ μικρή, μου έμαθε να ξεχωρίζω στο φεγγάρι τα χαρακτηριστικά του, σαν να είναι αληθινό πρόσωπο. Όταν μου ζωγράφιζε προσεκτικά το πατουσάκι σε μια λευκή κόλλα επάνω στο τραπέζι της κουζίνας, για να μου αγοράσει την επόμενη μέρα τα καλά μου παπούτσια. Όταν με άφηνε να φτιάχνω με τη ζύμη και δικά μου πασχαλινά κουλούρια. Όταν στις καλοκαιρινές διακοπές με έπαιρνε από το χέρι τα απογεύματα και σεργιανούσαμε στον κεντρικό δρόμο της παραλιακής πόλης. Ο ήλιος είχε μόλις δύσει, ο αέρας μύριζε θάλασσα και μαλλί της γριάς. Και ήταν ακόμα όταν τα Χριστούγεννα ξετύλιγε προσεκτικά τα στολίδια του δέντρου και μου έδινε να κρεμάω τις εύθραυστες μπάλλες.
Αργότερα, όταν πια μεγάλωσα, ήταν η φορά που μου έδωσε χρήματα που δεν μας περίσσευαν, για να ταξιδέψω. Η φορά που τη ρώτησα «Ρε μαμά, πώς θα τα καταφέρω;» και εκείνη χτύπησε το στήθος δυο φορές, εννοώντας «εγώ είμαι εδώ», χωρίς να πει κουβέντα. Και ήταν εκεί. Κι εγώ τα κατάφερα!
Τα σημαντικότερα πράγματα που μου έμαθε η μαμά μου σίγουρα δεν τα θυμάται. Ήταν όταν ξεκίνησε να δουλεύει για πρώτη φορά στα 47 της. Μου έμαθε ότι ποτέ δεν είναι αργά. Ήταν όταν μου έδωσε να οδηγήσω το αυτοκίνητο, αμέσως όταν τελείωσα τις εξετάσεις και πήρα το δίπλωμα. Μου έμαθε να εμπιστεύομαι.Ήταν όταν γυρνώντας από το γαμήλιο ταξίδι, είχε πακετάρει όσα πράγματα είχα αφήσει στο πατρικό μου σε σκουπιδοσακούλες και μου τα είχε βγάλει στην εξώπορτα. Μου έμαθε να γυρνάω σελίδα στη ζωή. Ήταν όταν άρχισε να μου μειώνει σταδιακά το  χαρτζιλίκι, αφού είχα αρχίσει τη σχολή μου και εγώ βρήκα την πρώτη μου δουλειά. Μου έμαθε να είμαι ανεξάρτητη. Ήταν όταν άνοιξε το παράθυρο του δωματίου μου στον 4ο όροφο και πέταξε από κάτω, όλα τα πεταμένα μου ρούχα στο εφηβικό μου δωμάτιο τα οποία αρνιόμουν να συμμαζέψω. Μου έμαθε ότι οι πράξεις μου έχουν συνέπειες.
Εγώ κατάλαβα πως πολλά από τα λάθη της δεν οφείλονταν σε ξεροκεφαλιά, αλλά στις αντιλήψεις που της είχαν επιβάλλει όταν ήταν και εκείνη ακόμη παιδί. Άρχισα να σκέφτομαι πώς είναι να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια, όπως η δική της, με τα αντίστοιχα βιώματα. Εκείνη κατάλαβε πως πια μπορώ να παίρνω σημαντικές αποφάσεις, χωρίς την γνώμη της. Πως είναι δικαίωμά μου η ανατροφή των παιδιών μου και η στάση μου στη ζωή. Μου ζήτησε συγγνώμη που δεν με κατάλαβε σε σημεία κομβικά στη ζωή μου. Της ζήτησα συγγνώμη που της φόρτωνα τις δικές μου αποτυχίες.
Οι ομηρικοί μας καυγάδες έχουν ευτυχώς σταματήσει. Τώρα πια μπορώ να απολαμβάνω μια σχέση όπου υπάρχουν όρια και από εκείνη και από εμένα. Μια σχέση όπου είμαστε και οι δυο ενήλικες.
Πάντα θα είμαι το παιδί της. Όχι όμως πια το παιδάκι της.
Μου πήρε πολλά χρόνια, αλλά τελικά το κατάλαβα…η μητέρα που πάντοτε ονειρευόμουν είναι η δική μου!
Γράφει η Κατερίνα Δημητρακοπούλου
parentbook.gr

Αποδεσμεύστε τα παιδιά από τις ετικέτες

Ημερομηνία δημοσίευσης άρθρου: Ιουνίου 3, 2014 Συγγραφέας: Νίκη Λιώτη 

Αποδεσμεύστε τα παιδιά από τις ετικέτες
Πολλές φορές οι γονείς άθελά τους, καταφεύγουν στη χρήση ορισμένων αρνητικών «ετικετών» για το χαρακτηρισμό των παιδιών τους. Όταν αποκαλούμε συνεχώς το παιδί μας «ντροπαλό», «ζωηρό», «στρουμπουλό», το πιθανότερο είναι σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς να το καταλάβει, να υιοθετήσει την ταυτότητα ή να εκδηλώσει τη συμπεριφορά που περιγράφει η «ταμπέλα» αυτή: «Ο Πέτρος είναι αγύριστο κεφάλι.», «Ό,τι πιάσει στα χέρια του το χαλάει αμέσως. Σκέτη καταστροφή είναι αυτό το παιδί.» Η απονομή των ρόλων δρομολογείται μερικές φορές αθόρυβα και με τις καλύτερες προθέσεις.
Από την άλλη, όταν ένα παιδί τηρεί με αδιαλλαξία και για καιρό μία συγκεκριμένη στάση, απαιτείται μεγάλη αυτοσυγκράτηση εκ μέρους μας, προκειμένου να μην καταφύγουμε σε αρνητικές συμπεριφορές και φωνές του τύπου «Ορίστε! Πάλι την έκανες τη ζημιά σου!» Χρειάζεται ιδιαίτερη θέληση και εξάσκηση προκειμένου να αποδεσμεύσουμε το παιδί από την υπόδυση του εκάστοτε ρόλου που έχει αναλάβει.
Μερικές φορές αρκούν δυο λόγια, ένα βλέμμα ή μια αλλαγή στον τόνο της φωνής για να καταλάβουμε ότι μας θεωρούν «αργόστροφους», «ενοχλητικούς» ή, αντίστοιχα, κατά βάση αξιαγάπητα και ικανά άτομα. Συχνά, η «μεταβίβαση» της γνώμης των γονέων είναι ζήτημα δευτερολέπτων. Αναμφίβολα, η επιρροή που ασκεί η γονική οπτική στο νεαρό άτομο είναι καταλυτική. Επηρεάζει, μάλιστα, τη διαμόρφωση όχι μόνο του συναισθηματικού κόσμου του παιδιού, αλλά και της συμπεριφοράς του.
KidsLabels_icon6
Για την αποδέσμευση των παιδιών από τη διεργασία υπόδυσης ρόλων:
KidsLabels_icon2 Αναζητείστε ευκαιρίες για την ανάδειξη ενός «νέου προσώπου» του παιδιού σας.
Παραδείγματα:
Ετικέτα «καταστροφικός»
Μητέρα: Αυτό το παιχνίδι το έχεις από τότε που ήσουν 3 χρονών, κι όμως είναι ακόμα καινούριο!
Ετικέτα «γκρινιάρης»
Παιδί: Θα ήθελα ένα σάντουιτς με μαρμελάδα για κολατσιό σήμερα.
Μητέρα: Μου αρέσει ο τρόπος που το ζήτησες. Κατάλαβα τι θέλεις, χωρίς να αισθανθώ προσβεβλημένη.
Ετικέτα «αργόστροφος»
Μητέρα: Ετοιμαζόμουν να φωνάξω τον τεχνικό. Αλλά εσύ είδες ότι είχε βγει το βύσμα του ψυγείου από την πρίζα. Μα πώς το σκέφτηκες;
KidsLabels_icon3 Εμπλέξτε το παιδί σε καταστάσεις που θα το βοηθήσουν να δει τον εαυτό του κάτω από διαφορετικό πρίσμα.
Παραδείγματα:
Ετικέτα «αδέξιος»
Πατέρας: Παναγιώτη, παίρνεις, σε παρακαλώ, το κατσαβίδι για να σφίξεις τις βίδες των συρταριών;
Ετικέτα «σκανδαλιάρης»
Μητέρα: Δημήτρη δε θα γυρίσω σπίτι το μεσημέρι. Αναθέτω, λοιπόν, σ’ εσένα το τάισμα και τη βόλτα του σκύλου.
Ετικέτα «άπληστος»
Πατέρας: Αντώνη, μπορείς σε παρακαλώ να μοιράσεις τα φιστίκια, ώστε να πάρουν όλοι ίσα μερίδια;
KidsLabels_icon2 Φροντίστε το παιδί να «ακούσει κατά τύχη» θετικά σχόλια που κάνετε για το άτομό του.
Παραδείγματα:
Ετικέτα «κλαψιάρης»
Μητέρα (στο τηλέφωνο): Μαμά, έπρεπε να τον έβλεπες σήμερα τον εγγονό σου. Όταν του έκανε ο γιατρός την ένεση για την αλλεργία, κιχ δεν έβγαλε. Άπλωσε θαρραλέα το μπράτσο του και εξακολούθησε να μιλάει στο γιατρό σαν να μη συνέβαινε τίποτα.
Ετικέτα «ευσυγκίνητος»
Μητέρα (απευθυνόμενη στον πατέρα): Φτιάχναμε ποπ κορν με τον Ορέστη σήμερα και η κατσαρόλα ξαφνικά λαμπάδιασε. Την ώρα, λοιπόν, που σκεφτόμουν τι να κάνω… πετάει ένα πανί στην κατσαρόλα και πνίγει τη φωτιά. Αυτό θα πει ψυχραιμία.
KidsLabels_icon3 Γίνετε εσείς το πρότυπο της επιθυμητής συμπεριφοράς.
Παραδείγματα:
Ετικέτα «χολωμένος από την ήττα»
Μητέρα: Για δες, νόμιζα πως σ’ είχα του χεριού μου! Δε μ’ αρέσει να χάνω. Προτιμώ να κερδίζω. Τέλος πάντων, δε θα πεθάνουμε κιόλας. Συγχαρητήρια για τη νίκη σου.
Ετικέτα «ανοργάνωτος»
Πατέρας: Δε λέγεται πως τη βαριέμαι, βρε παιδί μου, την τακτοποίηση της αποθήκης. Σε μαύρο χάλι είναι. Ξέρω, δεν είναι ανάγκη να γίνουν όλα μαζί. Θα το κάνω τμηματικά το καθάρισμα.
KidsLabels_icon2 Αναδειχθείτε σε «θησαυροφυλάκιο» των ξεχωριστών στιγμών του παιδιού: «Θυμάμαι τότε που…».
Παραδείγματα:
Ετικέτα «ασυντόνιστος»
Παιδί: Δεν μπορούσα να ανέβω στο δίχτυ της γυμναστικής, σήμερα, και η δασκάλα με είπε ασυντόνιστη.
Μητέρα: Δε σε ξέρει όπως εγώ, φαίνεται. Θυμάμαι μια φορά που ήσουν τριών, που είχα κλειδωθεί απ’ έξω, εσύ σκαρφάλωσες στο παράθυρο του υπνοδωματίου. Και στα τεσσεράμισι ήσουν το πρώτο παιδί στη γειτονιά που έκανε ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες! Είμαι σίγουρη πως η δασκάλα δε σ’ έχει δει ποτέ να κάνεις κατακόρυφο!
KidsLabels_icon3 Όταν το παιδί εκδηλώνει τάσεις υποτροπής, εξωτερικεύστε τα αισθήματα και/ή τις προσδοκίες σας.
Παραδείγματα:
Ετικέτα «άπληστος»
Πατέρας: Τα μπισκότα ήταν για όλους! Έχω την προσδοκία από σένα να βάζεις φρένο στις επιθυμίες σου.
Ετικέτα «αγενής»
Παιδί: Μα πρέπει να με πας στα μαγαζιά!
Μητέρα: Δεν μ’ αρέσει να μου μιλάνε έτσι. Ταράζομαι. Μπορείς, σε παρακαλώ, να μου το ζητήσεις ευγενικά;
Ετικέτα «καταστροφικός»
Πατέρας: Μ’ ενοχλεί να βλέπω τις ράγες του τρένου τσαλαπατημένες και λυγισμένες. Έχω την αξίωση μόλις τελειώνει το παιχνίδι να μπαίνουν στο κουτί τους.
Ετικέτα «χολωμένος από την ήττα»
Μητέρα: Δεν την εγκρίνω αυτήν την αντίδραση. Καταλαβαίνω ότι έχεις ενοχληθεί, αλλά έχω από εσένα την αξίωση να φέρεσαι σαν κύριος όταν χάνεις.
Βιβλιογραφία:
Faber, A., Mazlish, E., (1999). How to talk so kids will listen and listen so kids will talk, Collins
Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος