Μην αισθάνεστε την μοναξιά ως τιμωρία

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν αισθάνονται την μοναξιά τους ως τιμωρία, αλλά φροντίζουν να το απολαμβάνουν και να αναπτυχθούν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Αυτά τα άτομα είναι έτοιμα να απολαύσουν την ζωή και χωρίς σύντροφο. Είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν μόνοι στον κόσμο και πολλοί από αυτούς αισθάνονται τη μοναξιά τους ως μια τιμωρία και δεν έχουν έχουν κατανοήσει πως αυτή η κατάστασή έχει και θετικές πτυχές.

Υπάρχουν πολλές καταστάσεις μοναξιάς. Όπως το να είναι ο άλλος μόνος, διαζευγμένος, σε διάσταση, χήρος κτλ. Η μοναξιά μπορεί να προκύψει από μια ανεπιθύμητη κατάσταση ή απότομη ή μπορεί ακόμη και να επιλεγεί. Σε όλες τις περιπτώσεις είναι μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο ζωής αλλά σας προσφέρει την δυνατότητα να εξερευνήσετε νέους ορίζοντες. Βέβαια στην πορεία της ζωής μας εκτός από την απώλεια συντρόφου είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουμε και την απώλεια ενός φίλου ή ενός μέλους της οικογενείας μας. Στην νέα κατάσταση που διαμορφώνεται μετά από κάποια αλλαγή είναι πιθανό να χάσετε άτομα απλά γιατί έχουν αλλάξει οι φιλοδοξίες σας ή απλά γιατί δεν ταιριάζετε πια μαζί τους.

Μετά από κάποιο χωρισμό ή άλλη απώλεια θα πρέπει να αναδιοργανώσετε τη ζωή σας από την αρχή, έτσι ώστε να είστε ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες, να είστε ανοιχτοί να γνωρίσετε νέους ανθρώπους που θα μοιράζονται τα ίδια ενδιαφέροντά με σας. Αυτό θα σας δώσει τη δυνατότητα να σχηματίσετε ένα νέο κοινωνικό κύκλο. Δεν είναι σκόπιμο να αρχίσετε μια νέα σχέση αμέσως απλά και μόνο γιατί φοβάστε την μοναξιά. Καλό θα ήταν να ξεπεράσετε την θλίψη σας και μετά να μπείτε σε μια νέα σχέση. Η μοναξιά είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσετε τον εαυτό σας, να αξιοποιήσετε πλήρως τις δυνατότητές σας, να εκπληρώσετε τα όνειρά σας χωρίς τα εμπόδια και τις υποχρεώσεις που έχει μια σχέση. Η ηλικία δεν αποτελεί εμπόδιο για αυτό, αφού όλοι έχουμε αφήσει ημιτελή έργα στην διάρκεια της ζωής μας και η μοναξιά είναι μια καλή στιγμή για την υλοποίηση τους. Είναι πολύ σημαντικό να τεθούν οι στόχοι αφού αυτοί θα είναι το κίνητρο για να συνεχίσετε δυναμικά την ζωή σας.

Η μοναξιά είναι μια ευκαιρία να δείτε τον εαυτό σας και να ακολουθήσετε τα δικά σας θέλω και να επικεντρωθείτε στις ανάγκες του εαυτού σας. Να είστε πρόθυμοι να αναλάβετε νέες δραστηριότητες, ταξίδια, εκδρομές, συνέδρια, κλπ.. Να είστε πρόθυμοι να ασχοληθείτε με νέα πράγματα όπως το να πάτε γυμναστήριο, να μάθετε χορό, γιόγκα και μια σειρά από άλλες δραστηριότητες. Να είστε πρόθυμοι να συμμετέχετε σε διάφορες πρωτοβουλίες και ομάδες που θα γνωρίσετε νέους ανθρώπους αλλά και θα σας κρατήσει ενεργά στην ζωή.

Αν αντιμετωπίσετε τη ζωή σας με ένα θετικό τρόπο μπορείτε να γίνετε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σας.

Το Κλειδί της Σκέψης – http://www.tokleidi.com

Βιβλιογραφία: Πείτε όχι στην μοναξιά, Xandria Williams, Εκδ. Φυτράκης

Πηγή: http://www.tokleidi.com/2013/07/min-aisthaneste-ti-monaxia-os-timoria/ 

Το σύνδρομο του μικρού σοφού

Νίκη Ψάλτη 

Σκηνοθέτες, επιστήμονες και κάτοχοι βραβείων Νόμπελ έχουν διαγνωστεί με σύνδρομο Asperger. Ο Νεύτων, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Μπιλ Γκέιτς και ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι κάποιοι από αυτούς. Τι είναι, λοιπόν, το σύνδρομο του μικρού σοφού;

Ένα αγόρι τριγυρίζει μόνο του στο διάλειμμα και το παιχνίδι του είναι μοναχικό. Προτιμά να παρατηρεί τη φύση και τα έντομα, ενώ ξέρει για τα τρένα και τους πλανήτες περισσότερα και από έναν ενήλικο. Κάποια στιγμή επιθυμεί να παίξει με τα άλλα παιδιά, αλλά είναι αδέξιο ή έντονα ηγετικό ή πολύ μαζεμένο ή ακόμη και πολύ επιθετικό - σε κάθε περίπτωση, κάτι του διαφεύγει, δεν καταλαβαίνει τους κανόνες των παιχνιδιών, αλλά ούτε και τους άγραφους κώδικες των ανθρώπινων σχέσεων. Συνήθως είναι η νηπιαγωγός που παρατηρεί ότι το παιδί δυσκολεύεται να σχετιστεί με τα άλλα παιδιά, αν δεν έχει ήδη παρατηρήσει πρώτος ο γονιός τη διαφορετικότητά του.  

Ξετυλίγοντας το κουβάρι 
Κάπως έτσι -με αναρίθμητες, ωστόσο, παραλλαγές- τα πρώτα δείγματα μιας «εκκεντρικής» για τους άλλους συμπεριφοράς μπορεί να γίνουν αντιληπτά και να οδηγήσουν στη διάγνωση του συνδρόμου Asperger (συνήθως στην ηλικία των 5-6 ετών). Όπως εξηγεί η κ. Νατάσσα Γιάννακα, διδάκτορας Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του Παιδιού, «υπάρχουν πολλά και διαφορετικά προφίλ. Κάποια παιδιά μπορεί να έχουν μαθησιακές δυσκολίες, ενώ άλλα να είναι άριστοι μαθητές, ακόμα και σημαιοφόροι».

Who is who
Το σύνδρομο Asperger ανήκει στις αναπτυξιακές διαταραχές. Συχνά χαρακτηρίζεται ως αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας και τα αίτιά του είναι νευροβιολογικά, ενώ υπάρχει και μεγάλος βαθμός κληρονομικότητας (σε ποσοστό 80% ο ένας γονιός έχει επίσης το σύνδρομο). Ωστόσο, διαφέρει από τον αυτισμό, επειδή τα παιδιά με Asperger έχουν φυσιολογική ή ανώτερη νοημοσύνη και δεν καθυστερούν να μιλήσουν, εν αντιθέσει με τον κλασικό αυτισμό, όπου υπάρχει καθυστέρηση στον λόγο. Eμφανίζεται στα αγόρια 4 φορές συχνότερα από τα κορίτσια, ενώ σε ένα ποσοστό 20% τα άτομα με σύνδρομο Asperger είναι ιδιοφυΐες.

Ένα «εκκεντρικό» προφίλ
Αν και η αναπτυξιακή διαταραχή μπορεί να είναι από πολύ ελαφριάς έως πολύ βαριάς μορφής, υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά του συνδρόμου εξαιτίας των οποίων συχνά τα παιδιά ή οι ενήλικοι με Asperger φαίνονται «εκκεντρικοί» ή «αφελείς», όπως:

* Η εμφανής δυσκολία να δημιουργήσουν φιλίες παρότι το επιθυμούν.

* Το μοναχικό, φανταστικό και ασυνήθιστο για την ηλικία τους παιχνίδι.

* Η αδυναμία τους να κατανοήσουν το χιούμορ, τα λογοπαίγνια και τις μεταφορές, παρότι το λεξιλόγιό τους είναι ανεπτυγμένο.

* Η προσκόλλησή τους στη ρουτίνα και την επανάληψη των ίδιων πράξεων (στερεοτυπίες) και οι εκρήξεις άγχους και θυμού στις αλλαγές προγράμματος και τις μεταβατικές καταστάσεις (π.χ. αλλαγή σχολείου, ταξίδι).

* Η κινητική αδεξιότητά τους (π.χ. δυσκολεύονται στο πέταγμα της μπάλας, το δέσιμο των κορδονιών, το ποδήλατο, το σκαρφάλωμα).

* Η ευαισθησία σε ήχους, μυρωδιές ή γεύσεις που δεν φαίνεται να ενοχλούν τους άλλους. Τα παιδιά έχουν δυσκολία στη συγκέντρωση προσοχής στην τάξη, επειδή οι θόρυβοι τα ενοχλούν πολύ.

* Η δυσκολία στο να γράφουν καθαρά (δυσγραφία) και η υπερβολική κούραση κατά το γράψιμο (γι’ αυτό και προβλέπεται η εξέτασή τους με λιγότερη ύλη, σε υπολογιστή ή προφορικά). Τα χαρακτηριστικά αυτά παρατηρούνται στα μισά από τα παιδιά με σύνδρομο Asperger.

Σε λάθος πλανήτη
Η ήπια μορφή της αναπτυξιακής αυτής διαταραχής, καθώς και η αδυναμία των γονιών ή και των εκπαιδευτικών να την αναγνωρίσουν, πολλές φορές έχουν ως αποτέλεσμα να μη διαγιγνώσκεται κατά την παιδική ηλικία. Πολλοί ενήλικοι με σύνδρομο Asperger κάνουν για πρώτη φορά αυτοδιάγνωση ερχόμενοι σε επαφή με κάποιο σχετικό δημοσίευμα. Και τότε συνειδητοποιούν από πού πηγάζει η δυσκολία τους να καταλάβουν τον κόσμο, να αναπτύξουν την κοινωνικότητά τους, αλλά και τον λόγο που οι άλλοι τους βλέπουν ως αγενείς ή παράξενους, προερχόμενους από «άλλον πλανήτη».

Η εμμονή που σώζει 
Τα άτομα με σύνδρομο Asperger καταπιάνονται -συχνά σε βαθμό εμμονής- με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. το διάστημα, τα φυσικά φαινόμενα,  οι μάρκες των αυτοκινήτων, οι διαδρομές, η γεωγραφία, οι υπολογιστές. Αρκετές φορές αυτές οι εμμονές μπορούν να τα βοηθήσουν στην εκμάθηση ενός αντικειμένου και στην επιτυχημένη επαγγελματική τους αποκατάσταση μελλοντικά.

Η πρώτη φορά 
Ήταν το 1944 όταν για πρώτη φορά ο αυστριακός παιδίατρος Hans Asperger παρατήρησε ότι 4 αγοράκια που ήταν ασθενείς του είχαν μια παράξενη ιδιοσυγκρασιακή συμπεριφορά, την οποία ονόμασε «Αυτιστική ψυχοπάθεια παιδικής ηλικίας». Επί πολλά χρόνια, οι ειδικοί διαφωνούσαν για το αν το σύνδρομο Asperger αποτελεί ξεχωριστή διαταραχή ή αν πρόκειται για αυτισμό ελαφριάς μορφής. Αν και έχει ταξινομηθεί επισήμως ως ανεξάρτητη διαταραχή, στην τελευταία ταξινόμηση της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM V) αποφασίστηκε να μη θεωρείται πια ξεχωριστή κατηγορία και να ενσωματωθεί στο φάσμα του αυτισμού.

H αντιμετώπιση  
Η μεγαλύτερη δυσκολία των ανθρώπων με σύνδρομο Asperger αφορά στην αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό και η στήριξη που προσφέρεται από το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον, καθώς και από θεραπευτές πολλών ειδικοτήτων (ψυχολόγους, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές κ.ά.), εστιάζει στο να τους βοηθήσει να διαχειριστούν τις σχέσεις τους και να ελέγχουν το άγχος που τους κυριεύει όταν κάτι δεν εξελίσσεται σύμφωνα με το αναμενόμενο πρόγραμμα. Το παιδί με σύνδρομο Asperger έχει ανάγκη υποστήριξης, ώστε να προσαρμοστεί καλύτερα κοινωνικά και να αναπτύξει τις ιδιαίτερες ικανότητές του. «Κάθε παιδί έχει ξεχωριστές δυσκολίες. Μπορεί να προτείνουμε εργοθεραπεία για τη βελτίωση των αισθητηριακών δυσκολιών ή του ψυχοκινητικού συντονισμού, λογοθεραπεία για την εκπαίδευση στην επικοινωνία, στο χιούμορ, στις μεταφορές και στα κρυφά νοήματα των εκφράσεων, ειδική διαπαιδαγώγηση για τις μαθησιακές δυσκολίες, αλλά κυρίως ψυχολογική στήριξη και εκπαίδευση στην κατανόηση συναισθημάτων, στην κοινωνική αλληλεπίδραση, στην εκμάθηση στρατηγικών για την αποφυγή του σχολικού εκφοβισμού (bullying), γιατί τα παιδιά αυτά είναι ευάλωτα στα πειράγματα και τις κοροϊδίες, στη διαχείριση συγκρούσεων, καθώς και συμβουλευτική γονέων. Ιδιαίτερα σημαντική επίσης θεωρείται και η συμμετοχή του παιδιού σε ομάδες κοινωνικών δεξιοτήτων με συνομήλικα παιδιά», εξηγεί η δρ. Γιάννακα.
Μάλιστα το μοντέλο «friends’ play», που έχει δημιουργήσει η ίδια και ήδη εφαρμόζεται στην Ελλάδα και τη Γαλλία, είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ψυχοπαιδαγωγικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών με σύνδρομο Asperger μέσα από ατομικό πρόγραμμα, συμμετοχή σε ομάδα παιδιών, πρόγραμμα στην τάξη και στο διάλειμμα και εκπαίδευση των γονέων (www.friendsplay-yannaca.eu).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΝΑΤΑΣΣΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑ, δρ. Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του Παιδιού, επιστημονική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Paris V, ιδρυτικό μέλος και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Ελληνικού Συλλόγου για το Σύνδρομο Asperger (www.asperger.gr).

Πηγή: http://www.vita.gr/paidi/article/32663/to-syndromo-toy-mikroy-sofoy/

7 φράσεις που καταστρέφουν τον ψυχισμό του παιδιού μας!

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Κάποιες φορές λόγω άγχους ή επειδή βρισκόμαστε εν βρασμώ ψυχής, λέμε πράγματα στα παιδιά, για τα οποία αμέσως μετά μετανιώνουμε. Πολλές φορές είναι φράσεις που τις ξεστομίσαμε θυμωμένοι και δεν τις εννοούμε πραγματικά, όμως ξέρουμε, ότι αυτά τα λόγια μπορούν να πληγώσουν το παιδί. Δε χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός, για να καταλάβει ότι κάποιες από τις παρακάτω κουβέντες μπορούν να πληγώσουν ένα παιδί και να προκαλέσουν αντίθετες αντιδράσεις.

1. «Γιατί δεν έμοιασες σε τίποτα στον αδερφό σου;» 
Συνήθως η συγκεκριμένη φράση, απευθύνεται σε ένα παιδί με μεγαλύτερο αδερφό ή αδερφή. Η προτροπή αυτή αντί να οδηγήσει το παιδί να προσπαθήσει να μοιάσει στον αδελφό-πρότυπο, μπορεί να το κάνει να παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια να ανταγωνιστεί κάποιον που κάνει τα πάντα «σωστά». Αντιμετωπίστε ισότιμα και τα δυο σας παιδιά και αναγνωρίστε τις ικανότητες που έχει το καθένα, γιατί αυτές το κάνουν ξεχωριστό. Οι διακρίσεις και οι συγκρίσεις θα κάνουν το ένα παιδί να αισθάνεται, ότι το απορρίπτετε και ότι το αγαπάτε λιγότερο από το άλλο. Μη ξεχνάτε, ότι αυτός ο διαχωρισμός μπορεί να επηρεάσει τη μελλοντική τους σχέση και να απομακρύνει το ένα παιδί από το άλλο ή να δημιουργήσει επιθετικότητα

2. «Είσαι πολύ κακομαθημένο» 
Αν κάθε φορά που το παιδί σας κάνει λάθος, του λέτε πόσο κακομαθημένο είναι, τότε το μόνο που θα καταφέρετε είναι η φράση σας να γίνει τελικά πραγματικότητα. Αν κάνει κάτι λάθος, εξετάστε τις βαθύτερες αιτίες της κακής συμπεριφοράς. Τα «κακομαθημένα» παιδιά είναι κάποιες φορές παιδιά απλώς κουρασμένα, που πεινάνε, που ζηλεύουν, που φοβούνται, ή παιδιά που απλώς προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή σας. Συζητήστε με το παιδί και δώστε του την ευκαιρία να εκφράσει τι το ενοχλεί ή τι το φοβίζει. Αναλύστε αν αυτό μπορεί να διορθωθεί και ρωτήστε το αν πραγματικά πιστεύει, πως η συγκεκριμένη συμπεριφορά του ήταν σωστή.

3. «Μην κλαις, γιατί θα σε κλειδώσω στο δωμάτιό σου» 
Οι απειλές, όταν γίνονται πράξη, δημιουργούν στα παιδιά λανθασμένη εικόνα για την αγάπη σας, ενώ αποτελούν εμπόδιο στη δημιουργία μιας καλής σχέσης μαζί τους. Τα παιδιά κάνουν τελικά αυτό που θέλετε, επειδή φοβούνται τις αντιδράσεις σας και όχι επειδή καταλαβαίνουν το λόγο για τον οποίο η συμπεριφορά τους δεν είναι σωστή, ώστε να μην την επαναλάβουν.

4. «Αν δεν έρθεις τώρα, θα δεις τι έχει να γίνει...»
Τέτοιες απειλητικές φράσεις δημιουργούν στο παιδί λανθασμένες εντυπώσεις για τη ζωή και την πραγματικότητα και το αναγκάζουν να σας υπακούσει, μόνο και μόνο επειδή φοβάται τις συνέπειες. Τα παιδιά που υπακούουν από φόβο και εκτελούν εντολές σαν στρατιωτάκια, αφενός δυσανασχετούν μαζί σας και αφετέρου πνίγουν τον αυθορμητισμό τους, αφού δεν τολμούν να κάνουν πράγματα που μπορεί να σας δυσαρεστήσουν. Μεγαλώνοντας, τα μικρά παιδιά που έμαθαν να ζουν με το φόβο, θα γίνουν εσωστρεφή και θα κρατούν μυστικά από εσάς.

5. «Γιατί δεν κάνεις τίποτα από αυτά που σου λέω;»
Τι μπορεί αλήθεια να απαντήσει ένα παιδί σε μια τόσο γενική ερώτηση άραγε; Πώς θα μάθει, που έκανε λάθος, για να μην το ξανακάνει; Αν θέλετε το παιδί σας να εξακολουθεί να προσπαθεί, να είστε σαφείς και συγκεκριμένοι. Μην μπερδεύετε το παιδί με γενικότητες, γιατί θα πάψει να ανταποκρίνεται στις προτροπές σας. Όταν η συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή, φροντίστε να του εξηγείτε αναλυτικά το λάθος του. Αντίστοιχα, επιβραβεύστε αμέσως την καλή συμπεριφορά, φροντίζοντας να είστε και πάλι σαφείς: «Μπράβο, πολύ χαίρομαι που τακτοποίησες τα παιχνίδια στη ντουλάπα σου.»

6. «Μόλις έρθει σπίτι ο πατέρας σου, θα δεις τι έχει να γίνει!»
Αν απειλείτε και μένετε μόνο στα λόγια, το παιδί δεν πρόκειται να σας πάρει στα σοβαρά και θα συνεχίζει να κάνει αυτό για το οποίο του φωνάζετε. Το μόνο που θα καταφέρετε λέγοντας αυτή τη φράση, είναι να μειώσετε το κύρος σας. Μη μετατοπίζετε τις ευθύνες και μην απειλείτε με τιμωρία που θα επέλθει αργότερα. Πολύ πιθανόν, ο πατέρας να έρθει αργά και το θέμα να έχει ξεχαστεί, όμως το παιδί δεν πρόκειται να σας υπακούσει στο μέλλον, αφού θα έχει την εντύπωση ότι “θέματα πειθαρχίας” τα χειρίζεται μόνο ο μπαμπάς.

7. «Αν δε σταματήσεις τη φασαρία, θα μείνεις μόνη σου στο σπίτι» 
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους των παιδιών, ειδικά στις μικρές ηλικίες, είναι η εγκατάλειψη. Μην τα τρομάζετε χωρίς λόγο, επιλέξτε άλλη μέθοδο “πειθαρχίας”. 

Πηγή: http://www.imommy.gr/nipia/psychologia/article/5886/7-fraseis-poy-katastrefoyn-ton-psyxismo-toy-paidioy-mas/

Ωράριο ύπνου ανά ηλικία παιδιού (0-15χρονών)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ BABYRADIO1 ΤΗΝ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

Ο ειδικός του ύπνου Jodi Mindell, συγγραφέας του βιβλίου «Sleeping Through the Night», αποκαλύπτει ότι αν ένα παιδί έχει κακές συνήθειες ύπνου, δηλαδή αρνείται να κοιμηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας ή δεν πηγαίνει για ύπνο νωρίτερα από τις 10 το βράδυ, τότε οι γονείς θεωρούν ότι δεν έχει ανάγκη από περισσότερο ύπνο! Όμως κάτι τέτοιο για τον Jodi Mindell  δεν ισχύει. Γι’ αυτό οι γονείς οφείλουν να προσπαθήσουν ώστε να δημιουργήσουν μία ρουτίνα ύπνου τέτοια που θα δίνει στο παιδί τον ύπνο που χρειάζεται.

Πόσες είναι όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι επαρκείς ώρες ύπνου των βρεφών και των παιδιών ανάλογα με την ηλικία τους;

Για τα βρέφη έως 6 μηνών, ο απαραίτητος χρόνος ύπνου είναι οι 16 – 20
ώρες. Η μεγαλύτερη περίοδος ύπνου είναι για την πλειοψηφία των παιδιών 5 ώρες με μεσοδιαστήματα αφύπνισης μίας έως δύο ωρών.

Για βρέφη 6 – 12 μηνών, ο συνιστώμενος χρόνος ύπνου είναι περίπου 3 ώρες την ημέρα και 11 ώρες τη νύκτα. Προς το τέλος του 1ου χρόνου, o ύπνος ομαλοποιείται και τα παιδιά κοιμούνται μια μεγάλη περίοδο τη νύχτα και ένα ή δύο μικρά διαστήματα ύπνου την ημέρα, με σύνολο περίπου 12 με 13 ώρες.

Για τα παιδιά 1 – 3 χρονών, ο ενδεδειγμένος χρόνος ύπνου είναι
10 – 12 ώρες συνολικά. Πολλά παιδιά στην ηλικία αυτή επιλέγουν να μην να κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι γονείς δεν χρειάζεται να τα πιέζουν να κοιμηθούν το μεσημέρι, όμως θα πρέπει να βρεθεί ένας χρόνος αποχής από έντονη δραστηριότητα.

Για παιδιά ηλικίας 3 – 6 χρονών, ο απαιτούμενος ύπνος κυμαίνεται σε 10 – 12 ώρες το 24ωρο. Ούτε τα παιδιά της ηλικίας αυτής είναι υποχρεωτικό να κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας, αν συμπληρώνουν τον ύπνο τους κατά τη διάρκεια της νύκτας.

Για παιδιά ηλικίας 6 – 15 χρονών, ο ύπνος που θεωρείται επαρκής έχει διάρκεια 10 – 11 συνολικά ώρες, ενώ ο μεσημεριανός ύπνος δεν θεωρείται επιβεβλημένος.

Σε γενικές γραμμές, τα παιδιά που κοιμούνται το μεσημέρι, συνήθως κοιμούνται λιγότερες ώρες το βράδυ, ενώ όσα παιδιά δεν κοιμούνται το μεσημέρι, κοιμούνται περισσότερες ώρες τη νύκτα.

ypnos-paidi.blogspot.gr

http://babyradio.gr/orario-ipnou-ana-ilikia-pediou-0-15chronon/

Τα σημάδια της έλλειψης αυτοεκτίμησης σε ένα παιδί!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ BABYRADIO1 ΤΗΝ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

Τα σημάδια της έλλειψης αυτοεκτίμησης σε ένα παιδί!!!

Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν ότι επιβραβεύοντας τα παιδιά τους τους προσφέρουν και αυτοπεποίθηση, όμως η επιβράβευση πολλές φορές δεν είναι αρκετή. Ως γονείς καλό θα είναι να διαγνώσετε, εάν τα παιδιά σας έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, ώστε να τα βοηθήσετε.

Ποια είναι τα σημάδια;

• Δεν δέχονται σχόλια

Σε αυτήν την περίπτωση δεν εννοούμε μόνο τα επικριτικά σχόλια, που οι γονείς κάνουν με στόχο να προφυλάξουν τα παιδιά τους ή να τα βοηθήσουν να γίνουν καλύτερα. Τα συγκεκριμένα παιδιά δεν δέχονται ούτε τα θετικά σχόλια, γιατί δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. συχνά γυρίζουν το κεφάλι αλλού, αντιδρούν ή φέρνουν αντιρρήσεις.

• Αποφεύγουν «αποστολές»

Εάν το παιδί σας αποφεύγει να κάνει οτιδήποτε καινούργιο, μπορεί να συμπεριφέρεται έτσι, γιατί φοβάται ότι θα αποτύχει και έτσι δεν το επιχειρεί καν. Άλλα παιδιά τα παρατούν με το πρώτο πρόβλημα, την πρώτη αναποδιά ή την πρώτη αποτυχία.

• Είναι «κλεισμένο» στον εαυτόν του

Μπορεί να μην είναι όλα τα παιδιά η… χαρά της κοινωνικότητας, αλλά πολλές φορές το ντροπαλό παιδί, μπορεί να κρύβει στο υποσυνείδητό του χαμηλή αυτοεκτίμηση. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί ξαφνικά, οπότε καλό είναι να παρατηρείτε συνεχώς τη συμπεριφορά του και να δείτε αν «κλειστεί» στον εαυτό του.

• Κάνει αρνητικά σχόλια για τον εαυτό του

Πολλά παιδιά, ακόμα κι αν δεν ακούσουν αρνητικά σχόλια από άλλους, τα κάνουν τα ίδια για τους εαυτούς τους. Αν και αυτό συνήθως γίνεται στην εφηβεία σε μεγαλύτερο βαθμό, παρατηρείται ακόμα και σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.

• Κάνει τον «νταή»

Μπορεί οι περισσότεροι να πιστεύουν ότι ο «νταής» του σχολείου είναι γεμάτος αυτοπεποίθηση, αλλά συνήθως συμβαίνει το αντίθετο, λένε οι ειδικοί. Τα παιδιά, που δεν νιώθουν άνετα με τον εαυτόν τους, προσπαθούν να το… σβήσουν κάνοντας τους σκληρούς στα άλλα παιδιά.

mother.gr

http://babyradio.gr/ta-simadia-tis-ellipsis-aftoektimisis-se-ena-pedi/

Ποια είναι τα κατάλληλα παιχνίδια για έξυπνα παιδιά!( Για όλες τις ηλικίες)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ BABYRADIO1 ΤΗΝ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

Το παιχνίδι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωή των παιδιών.Δεν αρκεί απλά να τους πάρουμε ένα παιχνίδι για να τα κρατήσουμε απασχολημένα.Τα παιχνίδια που θα τους πάρουμε πρέπει εκτός από διασκέδαση να τους βοηθήσουν να ανακαλύψουν τον κόσμο και να οξύνουν το μυαλό τους. Υπάρχουν όμως διαφορετικά παιχνίδια για κάθε ηλικία:

Έξυπνα παιχνίδια για έξυπνα μωρά: Τα μωρά που διανύουν το πρώτο έτος της ζωής τους μαθαίνουν να εξερευνούν τον κόσμο και χρησιμοποιούν και τις πέντε αισθήσεις προκειμένου να μάθουν τα πάντα για τον κόσμο που τους περιβάλλει. Τα κατάλληλα παιχνίδια για μωρά είναι:

• Τηλέφωνα ή ραδιόφωνα για μωρά: Οι διάφοροι ήχοι και τα τραγουδάκια τραβάνε την προσοχή του μωρού και το βοηθάνε να συγκεντρώνουν την ακοή αλλά και την κίνηση του σώματός τους.
• Καθρέφτες:Το μωρά εντυπωσιάζονται από τις εναλλαγές των εκφράσεων του προσώπου και μαθαίνουν να χαμογελάνε και να αντιλαμβάνονται τις κινήσεις του σώματός τους.
• Παιχνίδια με κρίκους: Με τα διαφορετικά χρώματα των κρίκων μαθαίνουν τα χρώματα ,τους αριθμούς και μαθαίνουν να στοχεύουν.
• Παιχνίδια » στράτα»: Τα παιχνίδια αυτά βοηθάνε στην ισορροπία και τα βοηθούν να έχουν τον ελέγχο των κινήσεών τους.

Έξυπνα παιχνίδια για μικρά παιδιά:Τα παιδιά που διανύουν το μεταβρεφικό στάδιο μετά το πρώτο έτος της ζωής τους αντιλαμβάνονται ήδη την λειτουργία των πραγμάτων και έχουν περισσότερη μυική δύναμη.

Τα παιχνίδια αυτά είναι:

• Μπάλες: Οποιοδήποτε είδος και μέγεθος μπάλας βοηθάει στον ελέγχο των κινήσεων των χεριών αλλά και των ματιών.
• Μηχανικά παιχνίδια: Όσα παιχνίδια κινούνται, κάνουν θόρυβο και βγάζουν αντικείμενα από μέσα τους βοηθάνε τα παιδιά να ελέγχουν τις αντιδράσεις τους.
• Παιχνίδια επαγγελμάτων: Τα σετ κουζίνας, εργαλείων με κατσαβίδια ή ιατρικά σετ κλπ βοηθάνε τα παιδιά να μιμηθούν κινήσεις αλλά και να καταλάβουν πως όλα αυτά τα εργαλεία μπορεί να «βοηθάνε» τους άλλους ανθρώπους.

Έξυπνα παιχνίδια για προνήπια:

Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά έχουν αναπτύξει ήδη την φαντασία και την δημιουργικότητα και λατρεύουν την κίνηση και τον χορό αλλά και οτιδήποτε τραβάει την δική σας προσοχή.

Τα παιχνίδια αυτά είναι:

• Χρώματα και μπογιές: Αφήστε τα να δημιουργήσουν γιατί έτσι θα ανέβει η αυτοπεποίθησή τους.
• Παζλ: Τα παζλ ενισχύουν την δημιουργικότητα αλλά και την σκέψη καθώς προσπαθούν να βρούνε ποιο κομμάτι θα μπει στο σωστό σημείο.
• Κατασκευαστικά σετ: Φτιάξτε πύργους, ζωάκια κλπ γιατί θα οξύνουν την φαντασία τους και ταυτόχρονα θα μάθουν να χρησιμοποιούν τα χέρια τους.

Έξυπνα παιχνίδια για μεγάλα παιδιά: Τα παιδιά σε αυτή την περίοδο της ζωής τους έχουν ήδη μάθει να κάνουν ποδήλατο,ρολερς κλπ και φυσικά κάνουν παρέα με φίλους και συμμαθητές και επηρεάζονται από αυτούς.

Τα παιχνίδια αυτά είναι:

• Σκοινάκι: Το παιχνίδι αυτό παίζεται με φίλους και βοηθάει τα παιδιά να μπαίνουν σε σειρά και να συνεργάζονται με τους φίλους τους.
• Μουσικά όργανα: Η μουσική ως γνωστόν οξύνει την νόηση αλλά και την ακοή και την συγκέντρωση της προσοχής.
• Επιστημονικά παιχνίδια : Τα τηλεσκόπια, τα κιάλια, τα εργαλεία χημείας κλπ βοηθάνε τα παιδιά να αναπτύξουν επιστημονικές και μαθηματικές ικανότητες και οξύνουν την φαντασία και την δημιουργικότητα.

Ποιο είναι το πιο τέλειο παιχνίδι από όλα και για όλες τις ηλικίες; Εσείς!!!

Μην υποτιμάτε τον ρόλο σας ως γονείς γιατί μπορείτε να συμμετέχετε στα παιχνίδια και να δεθείτε περισσότερο με τα παιδιά σας. Τα παιχνίδια είναι το εργαλείο για την ανάπτυξη των παιδιών αλλά οι γονείς είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη και την διαπαιδαγώγησή τους…

babyradio.gr- kidshealth.com-Γκαλίτσιου Μαριάννα

ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΛΕΤΗΣ για παιδιά από την 1η έως την 6η ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ:

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ BABYRADIO1 ΤΗΝ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

Από την Σίλεια Δημουλή,Ψυχολόγος MCS

Μελέτη Α Μέρος

Σύστημα μελέτης ονομάζουμε το σύνολο των τεχνικών που χρησιμοποιούμε οι ειδικοί και οι γονείς για να υποβοηθήσουμε τα παιδιά μας στη μελέτη των σχολικών μαθημάτων.

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ:

Συνήθως προτείνουμε στους γονείς η βοήθεια στη μελέτη να περνάει από τα παρακάτω στάδια:

Στάδιο 1ο:

Τα παιδιά στην Α’, Β’, Γ’ δημοτικού χρειάζονται ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τη βοήθεια κάποιου ενηλίκου ώστε να μπορούν να μάθουν τεχνικές διαβάσματος.

Σε αυτές τις τάξεις, σταδιακά, τα παιδιά μαθαίνουν γραφή, ανάγνωση, έκφραση, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο και την περιγραφή τους (διήγηση και αναδιήγηση) και αποστήθιση.

Οι γονείς οφείλουν να παίξουν βοηθητικό ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΡΟΛΟ σε όλα αυτά τα στάδια. Ο βοηθητικός ρόλος εγγυάται την ξεκάθαρη προσφορά μας προς το παιδί το οποίο ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ να μας θεωρήσει ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥΣ αλλά ΓΟΝΕΙΣ.

ΜΟΝΟ αν –για κάποιους ειδικούς λόγους- το παιδί βοηθηθεί σε αυτές τις τάξεις από ΕΙΔΙΚΟ εκτός του δάσκαλο του σχολείου, δεχόμαστε έναν ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ρόλο απέναντι στο παιδί.

Στάδιο 2ο:

Τα παιδιά της Δ΄, Ε΄τάξης χρειάζονται ΑΙΣΘΗΤΑ μικρότερη βοήθεια, καθώς έχουν ήδη κατακτήσει τα προηγούμενα στάδια (γραφή, ανάγνωση, έκφραση, λεξιλόγιο,  περιγραφή -διήγηση και αναδιήγηση- και αποστήθιση).

Στη φάση αυτή του δημοτικού, η δική μας βοήθεια ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ από το χαρτί και το μολύβι και ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ με την ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ που μέχρι τώρα δεν ήταν απαραίτητη στα μαθήματα του σχολείου. Τα νέα βιβλία (τα τελευταία 6-8 χρόνια) μας οδηγούν στο να τα βοηθήσουμε και σε αυτόν τον τομέα.

Στάδιο 3ο:

Η τελευταία τάξη του δημοτικού, σχετίζεται με τη δική μας ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΗ στάση. Ένα προ-έφηβο, πια άτομο, δεν έχει πραγματική ανάγκη υποβοήθειας ούτε σε επίπεδο πρακτικό, ούτε σε επίπεδο γνωστικό (συνήθως). Είναι σημαντική η συμβολή μας σε επίπεδο ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗΣ, ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗΣ και βοήθειας στην ΑΤΟΜΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.

Σεβόμενοι-ες τα παραπάνω αναπτυξιακά στάδια, μπορούμε να εντοπίσουμε συνήθη λάθη που γίνονται από γονείς κατά τη διάρκεια του δημοτικού σχολείου.

Σίλεια Δημουλή  -  onlinecounselingdimouli.blogspot.gr/

babyradio.gr