Η πιο όμορφη γυναίκα είναι η ευτυχισμένη…

by Δημήτρης Πετρούνιας  

Ξυπνάς, τεντώνεσαι για λίγο και στα επόμενα λεπτά τινάζεσαι και κοιτάς τον καθρέφτη σου…

Κι αρχίζεις το τρέξιμο! Δεν έχεις χρόνο για χουζούρια… ούτε καν για λίγα λεπτά ηρεμίας πριν πεταχτείς σαν σούστα απ’ το κρεβάτι!

Πρέπει να προλάβεις και να σουλουπωθείς!

Κάθε πρωί τα ίδια! Δε σ’ αρέσει η φάτσα σου κι αρχίζεις μηχανικά τη κούρα!

Πρέπει να τη συνεφέρεις και να τη φέρεις στα ίσα της, πριν ξεπορτίσεις!

Πρέπει να γίνεις «όμορφη»! σύμφωνα με τα πρότυπα!

Και να! τα μεικ απ,  να! τα καλυπτικά, να! οι αντιρυτιδικές κρέμες κι οι οροί που υπόσχονται θαύματα!

Ολόκληρη ιεροτελεστία στο βωμό του να «γίνεις όμορφη»!

Κι ύστερα αρχίζει το μπογιάτισμα!

Βάφεις,  ξεβάφεις…ξαναβάφεις μέχρι να σε ικανοποιήσει η εικόνα που βλέπεις στον καθρέφτη!

Τότε μόνο «σου επιτρέπεις»  να βγεις στο σεργιάνι μπας και τραβήξεις βλέμματα θαυμασμού, που ελπίζεις ν’ απογειώσουν τη διάθεσή σου που όλο και πιο πεσμένη τη νιώθεις τελευταία…

Στ’ αλήθεια δε το απολαμβάνεις όλες τις φορές!

Κάποιες σε κουράζει ιδιαίτερα πολύ ή όλη διαδικασία…

Πολλές φορές θα ήθελες να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι να ρίξεις απλά  λίγο νερό στο πρόσωπό σου και να βγεις χωρίς ίχνος μακιγιάζ, φορώντας μόνο το χαμόγελό σου!

Χαμόγελο…να! η μαγική λεξούλα!

Αυτό ναι! θα συμφωνήσω! Μπορεί να κάνει τη διαφορά! Ιδίως όταν είναι αυθόρμητο και πηγαίο!

Μα κάπου το έχεις “ξεχάσει” και δε το βρίσκεις πια…

Πρέπει πια, κι αυτό να το ζωγραφίσεις…δε σχηματίζεται από μόνο του πια!

Ως και την ώρα που βάφεσαι βάλλεσαι από σκέψεις..

Λες να πέρασε η μπογιά σου;

Λες να μη μπορείς να τραβήξεις πλέον την προσοχή με την παρουσία σου;

Λες να μη καλύφτηκαν οι ρυτίδες με το μεικ απ;

Οι μαύροι κύκλοι;  Δείχνουν τόσο μαύροι όσο εσύ τους βλέπεις ή το καλυπτικό έκανε το θαύμα του;

Μα δε βαρέθηκες κάθε μέρα το ίδιο βιολί;;

Με τις μπογιές θα ομορφύνεις; Αλήθεια το πιστεύεις ακόμη;

Κι αν ναι…πρόσεξέ το! Κάτι δε πάει καλά!

Αλήθεια πιστεύεις ότι το μεικ απ θα καλύψει τα κενά της ψυχής σου;…και θ’ αλλάξει αυτό που αυτή βγάζει στο πρόσωπό σου με δυο στρώσεις πούδρα;

Κι αν είναι έτσι; Γιατί δε νιώθεις τόσο όμορφη πια;

Αφού θυσιάζεις ένα σωρό χρήματα για να πάρεις τα καλύτερα και πιο θαυματουργά προϊόντα που κυκλοφορούν…

Οκ! Δε λέω, είναι όμορφη εικόνα μια περιποιημένη γυναίκα που φροντίζει τον εαυτό της και προς στιγμήν μπορεί και κάποιοι να τη βρουν ενδιαφέρουσα…

Μα δε φτάνει μόνο αυτό!

Αν παρατηρήσεις γύρω σου θα διαπιστώσεις ότι οι πιο όμορφες  γυναίκες δεν είναι οι αψεγάδιαστες!

Κάποιες μάλιστα λάμπουν κυριολεκτικά χωρίς να χρειάζεται να το προσπαθήσουν καθόλου!

Και δε μιλώ γι’ αυτές που η φύση υπήρξε γενναιόδωρη μαζί τους και τους προίκισε με φυσικά προσόντα (μια κατηγορία είναι κι αυτές!)

Για τις άλλες μιλώ, που τις κοιτάς και με την πρώτη ματιά τις βρίσκεις αδιάφορες ίσως και άσχημες με τα περιττά κιλά ή τα απεριποίητα μαλλιά τους και δε μπαίνεις καν στη διαδικασία να τις συγκρίνεις μαζί σου…

Σύγκριση… να μια  παγίδα!

Μα αν συγκριθείς μαζί τους μπορεί να τις βρεις πολύ πιο όμορφες και ποθητές, ενώ αντικειμενικά δεν είναι!

Είναι γιατί κάτι άλλο συμβαίνει και τους χαρίζει αυτή την αφοπλιστική ομορφιά…

Είναι γιατί πρέπει να εμπεδώσεις πως όμορφη δε σε κάνουν τα καλλυντικά ούτε τα ρούχα!

Είναι που πρέπει να καταλάβεις πώς όμορφη σε κάνει η ισορροπία στη ζωή σου, οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε κάνουν ευτυχισμένη!

Γιατί απλά πιο όμορφη απ’ όταν είσαι ευτυχισμένη δε θα υπάρξεις ποτέ!

 Χριστίνα Ζαμπούνη

πηγη

http://geekarena.gr

Προετοιμάστε το παιδί σας για την Α΄ δημοτικού

Αγαπητοί γονείς,

Ίσως να ανησυχείτε για την μετάβαση του μικρού σας από το νηπιαγωγείο στην Α’ δημοτικού τον Σεπτέμβριο. Για να το βοηθήσετε να γίνει πιο ομαλή και ευχάριστη η εμπειρία του στο νέο περιβάλλον μπορείτε να εκμεταλλευτείτε το καλοκαίρι για την προετοιμασία του.

Τι να κάνετε:

• Δημιουργήστε μία γωνιά με ένα τραπεζάκι και μία στατική καρεκλίτσα (απόφυγε την καρέκλα με ροδάκια)
• Προτιμήστε η γωνιά αυτή να είναι στο δωμάτιό του
• Τοποθετήστε γραφική ύλη όπως αυτή που θα χρησιμοποιήσει στο σχολείο, δηλαδή ξυλομπογιές χοντρές και λεπτές που θα είναι μαλακές (soft), μολύβια απλά μαλακά (Β), απλή γόμα, ξύστρα βαρελάκι και άσπρα χαρτιά. (αποφύγετε περίτεχνες γόμες και μολύβια με αντικείμενα στο πανω μέρος)
• Αγοράστε του για το καλοκαίρι ένα εκπαιδευτικό διασκεδαστικό βιβλίο με απλές δραστηριότητες
• Καθορίστε μέσα στην μέρα αρχικά την ολοκλήρωση μίας μόνο δραστηριότητας κάθε μέρα και σιγά σιγά αυξήστε τον αριθμό των δραστηριοτήτων
• Οι δραστηριότητες αυτές λόγω του οτι είναι στατικές να μην ξεπερνούν αρχικά τα 15′ και αργότερα τα 45′

Με τα παραπάνω στοχεύουμε στο να:

• Εξοικειωθεί με τα υλικά και την σωστή τους χρήση
• Να αυξήσουμε τον χρόνο σε στατικές δραστηριότητες
• Να εξοικειωθεί με τη διαδικασία εργασιών και την ολοκλήρωσή τους

Ταυτόχρονα οι γονείς δώστε προσοχή σε πιθανές δυσκολίες όπως:

• Υπερκινητικότητα – αδυναμία παραμονής σε στατική θέση (το παιδί σηκώνεται συνέχεια)
• Έντονη απόσπαση προσοχής (δεν συγκεντώνεται για αρκετά λεπτά στη δραστηριότητα)
• Αδυναμία ολοκλήρωσης δραστηριότητας (το παιδί βαριέται ή τα παρατάει)
• Δυσκολία στο κράτημα του μολυβιού (τριποδική λαβή)
• Υπερβολική χρήση χρόνου ή ελάχιστη χρήση χρόνου σε δραστηριότητα
• Αδυναμία στην οργάνωση για την δραστηριότητα

Για όσους επιθυμείτε να ασχοληθεί το παιδί σας με την εκμάθηση των γραμμάτων:

• Χρήση καρτελών ή παζλ γραμμάτων
• Αναφορά μόνο στη φωνή των γραμμάτων (α, ε… και όχι άλφα ή έψιλον)
• Δρατηριότητες όπως «πες μια λέξη που αρχίζει από Α (α-φωνή), π.χ. α – άλογο
• Δραστηριότητες γραμμάτων στον χώρο
• Αποφύγετε την γραφή γραμμάτων

Όσο αφορά στον νέο περιβάλλον που θα βρεθεί:

• πηγαίντε το παιδί σας κάποιες φορές στο νέο σχολείο να δει τον χώρο όσο είναι ακόμα σε λειτουργία.
• κάντε συζητήσει για τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να λειτουργεί για την ασφάλειά του μέσα σε αυτό.
• συζητήστε για καταστάσεις που ίσως να αντιμετωπίσει καιτι να κάνει.
• εξηγείστε τους ρόλους των εκπαιδευτικών για να νιώθει άνετα στο να απευθύνεται σε αυτούς όταν χρειάζεται.
• αποφύγετε να υπερκεθεάζετε το πώς θα περνάει στο σχολείο, όλα με μέτρο!
• μιλήστε του για την δική σας εμπειρία της πρώτης μέρας στο σχολείο και πώς νιώσατε.
• ρωτήστε το πώς νιώθει το ίδιο στη σκέψη της νέας επικείμενης εμπειρίας του.

Ιφιγένεια Λαμπροπούλου

http://www.idikiagogi.gr

Τι έχουν ανάγκη τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα

Πολλά είναι αυτά που κάνουν ένα παιδί να είναι ευτυχισμένο, άλλα πραγματικά σημαντικά και άλλα δευτερεύουσας σημασίας. Το mother.gr συγκέντρωσε και καταγράφει τα κυριότερα, με έμφαση σε όσα είναι στο χέρι σας να τα παρέχετε στο μικρό σας... 

• Το πιο βασικό για ένα παιδί είναι να εισπράττει την αγάπη και τη στήριξη των γονιών του, τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα. Να νιώθει, με απλά λόγια, συναισθηματική και πάσης φύσεως ασφάλεια από εσάς.

• Θα πρέπει επίσης να το κάνετε να νιώθει μοναδικό και ξεχωριστό, χωρίς να υπάρχουν συγκρίσεις με άλλα παιδάκια ή τάση υποτίμησης των δυνατοτήτων του. 

• Στο κομμάτι των υλικών αγαθών, η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά είναι ακόρεστα και δεν είναι ικανοποιημένα αν δεν μπορούν να έχουν οτιδήποτε ποθήσουν. Επί της ουσίας όμως, το δικό σας μέλημα θα πρέπει να είναι να έχει όσα έχει πραγματικά ανάγκη, ίσως και λίγα παραπάνω. Οι υπερβολές μόνο κακό θα κάνουν στη νοοτροπία που θα αποκτήσει μεγαλώνοντας.

• Σίγουρα ένας ακόμα τομέας που συντελεί υπέρ της ευτυχίας των παιδιών είναι οι σχολικές τους επιδόσεις. Οι μαθησιακές τους δυνατότητες είναι αυτές που σε μεγάλο βαθμό καθορίζουν τις εξελίξεις, όμως και η μελέτη στο σπίτι (με τη δική σας βοήθεια) παίζει σημαίνοντα ρόλο.

• Από εκεί και πέρα, όλα τα παιδιά κρατούν σαν αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια ορισμένα μεμονωμένα περιστατικά από την καθημερινότητα στο σπίτι. Κάποιες στιγμές χαλάρωσης και ξενοιασιάς, αυτές οι μικρές στιγμές που κρύβουν απίστευτη ευτυχία χωρίς να γίνεται αντιληπτή τη στιγμή που τις βιώνει. Άρα λοιπόν η οικογενειακή γαλήνη είναι ένα ακόμα ζητούμενο.

• Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία του παιδιού με τους γονείς του για να νιώθει ευτυχισμένο. Να είναι πάντα διαθέσιμοι κάθε φορά που θέλει να μοιραστεί μαζί τους από το πιο ασήμαντο μέχρι το μεγαλύτερο προβληματισμό του.

• Τέλος, το παιδί θα πρέπει να νιώθει αποδεκτό από τον κοινωνικό του περίγυρο, δηλαδή από άλλα παιδάκια και ιδιαίτερα από τους φίλους του. 

http://www.mother.gr

Ψάξε καλύτερα για κείνους τους ανθρώπους δίχως σκιές.

Της Ματίνας Σταθάκη.

Σου λένε να κάνεις σχέση.
Σου λένε να παντρευτείς.
Σου λένε να έχεις ένα στήριγμα,
μια αγάπη,
μια παρουσία σ’ ένα άδειο κρεβάτι.

Αυτοί που το λένε…
αναρωτήθηκαν ποτέ;

πόσοι είναι σε γάμο δίχως να έχουν σχέση;
πόσοι έχουν σχέση μα δεν έχουν αγάπη;
πόσοι έχουν κατειλημμένο ένα κρεβάτι
δίχως ανάσα, δίχως το χάδι;

Υπάρχει άραγε ένα χάπι,
να νιώσουν λίγη έστω αγάπη;

Σκέψεις και λέξεις βγαλμένες μια νύχτα δίχως φεγγάρι, με μια σκοτεινιά να φεγγοβολά την ομορφιά των ανθρώπων. Την ομορφιά εκείνη που μόνο με φώτα σβηστά μπορείς να διακρίνεις.

Βλέπεις ανθρώπους. Ανθρώπους δίχως σκιές.
Ναι αυτό που διάβασες. Ανθρώπους δίχως σκιές.

Είναι οι άνθρωποι που εκπέμπουν φως… μέσα στο σκοτάδι σου.
Είναι οι άνθρωποι που για όσο στέκονται δίπλα σου σε κάνουν να ξεχάσεις και τις δικές σου σκιές.
Είναι οι άνθρωποι με διαύγεια ψυχής, που αν σκύψεις μέσα τους θα “δεις”.
Θα πιεις από το καθάριο της ύπαρξής τους πνεύμα και θα γευτείς ζωή.

Μην ψάξεις άνθρωπε για το χάπι της αγάπης.
Ψάξε καλύτερα για κείνους τους ανθρώπους δίχως σκιές,

για όσους δεν θέλουν να ζεις στη σκιά τους,
για όσους δεν έχουν σκιά να σε κρύψουν,
για όσους δε θέλουν σκιά να κρυφτούν,
για όσους δε θα γίνουν ποτέ η σκιά σου,
για όσους τολμούν… και θα διώξουν… εκείνες τις σκιές που έρχονται απ’ τα παλιά,
για όσους απλά αγάπη σημαίνει να στέκονται στο σκοτάδι και να εκπέμπουν φως,
για όσους φωτίζουν όλα όσα είναι,
για όσους φωτίζουν όλα όσα είσαι…

Μα πάνω από όλα σου εύχομαι 
μέσα σ’ αυτό το ψάξιμο
να γίνεις και συ 
ένας άνθρωπος δίχως σκιές.

πηγή

http://www.anapnoes.gr

Ποτέ μην μαλώνεις το παιδί για τη συμπεριφορά του, γιατί η συμπεριφορά του είσαι εσύ.

Το βλέπουμε συνεχώς να συμβαίνει δίπλα μας. Στο σχολείο, στην παιδική χαρά, στα παιδικά πάρτι, στην παραλία και όπου αλλού συναντάμε γονείς με παιδιά. Το βλέπουμε και μέσα στο σπίτι μας και στον ίδιο τον καθρέφτη. 

Οι μεγάλοι μαλώνουν τους μικρούς γιατί δεν συμπεριφέρονται σωστά 

ή γιατί δεν συμπεριφέρονται όπως θα ήθελαν εκείνοι.
Το κάνω κι εγώ συνέχεια. Ανεβάζω την ένταση της φωνής μου, σμίγω τα φρύδια, κοιτάζω έντονα και ρωτάω: 

Είναι σωστή συμπεριφορά αυτή; 

Σε ποιόν μιλάς με αυτό το ύφος; 

και μετά ηρεμώ γιατί νομίζω ότι κέρδισα και το νήπιο κατάλαβε τη διαφορά ανάμεσα στη σωστή και τη λάθος συμπεριφορά.

Ποτέ μην μαλώνεις, όμως, το παιδί για τη συμπεριφορά του, γιατί η συμπεριφορά του είσαι εσύ. 

Εσύ είσαι υπεύθυνος για το ύφος και τις λέξεις που επιλέγει για να εκφράσει αυτό που νιώθει. Εσύ είσαι ο χάρτης που δείχνει τη διαδρομή που θα ακολουθήσει στο μέλλον. Εσύ είσαι η παλέτα με τα χρώματα.

Πως περιμένεις να είναι ένα παιδί ευγενικό, όταν εσύ δεν του είπες μία φορά Ευχαριστώ ή πως περιμένεις να κάτσει στο τραπέζι να φάει, σαν ενήλικας, όταν εσύ παίζεις με το κινητό σου την ώρα του φαγητού. Το ξέρω ότι έχεις δουλειά και απλά κοιτάς τα μηνύματα σου. Και το παιδί το ξέρει και σε δικαιολογεί. Το ερώτημα είναι γιατί δεν το δικαιολογείς εσύ όταν δεν θέλει να καθίσει στο εστιατόριο να φάει μαζί με τους μεγάλους;

Ποτέ μην μαλώνεις ένα παιδί για τη συμπεριφορά του. Προσπάθησε να γίνεις η συμπεριφορά του. 

Είναι υποχρέωση του γονιού να γεμίσει το μυαλό του παιδιού με αξίες και ιδέες. Είναι μέρος της δουλειάς του, να του εξηγήσει τη σημασία της συμπεριφοράς για τη μετέπειτα πορεία του. Ο πατέρας μου έλεγε ότι είμαστε αυτό που θα θυμούνται από εμάς όταν θα φύγουμε. Δηλαδή, είμαστε η συμπεριφορά μας.

Όλοι θυμούνται ένα γλυκό καλοπροαίρετο άνθρωπο ή μια αναπάντεχη καλημέρα από έναν άγνωστο. 

 Όλοι θυμούνται αυτόν που έτρεξε πρώτος να βοηθήσει κάποιον που έπεσε ή αυτόν που σηκώθηκε στο τρένο για να κάτσει ένα παιδάκι με τη μαμά του. 

Ενώ κανένας δεν θέλει να θυμάται τον αγενή, τον αγέλαστο και τον συνοφρυωμένο. Κανένας δεν θέλει να κάνει παρέα με αυτόν που συνέχεια τσακώνεται στο φανάρι ή που μιλάει άσχημα στο σερβιτόρο σε ένα εστιατόριο. Κανένας δεν αναζητά τον οδηγό που ανοίγει το παράθυρο και αδειάζει το τασάκι του στο μοναδικό πράσινο σημείο της πόλης και κανένας δεν κάθεται στο παγκάκι δίπλα σε αυτόν που διώχνει τα ζώα από το πάρκο.

Την συμπεριφορά μας την κουβαλάμε στην πλάτη μας και την φορτώνουμε στις πλάτες των παιδιών μας. 

Συνεπώς οι ευθύνες κι οι υποχρεώσεις μας απέναντι τους αλλά και απέναντι στην κοινωνία, είναι μεγάλες . 

Εμείς δημιουργούμε τις συμπεριφορές που στη συνέχεια μας ενοχλούν και επιπλήττουμε τα παιδιά μας γι’ αυτές. 
Εμείς είμαστε αυτό που δεν μας αρέσει. Τα παιδιά δεν φέρουν καμία ευθύνη και γι’ αυτό άλλωστε δεν μπορούν με μια επίπληξη να κατανοήσουν το λάθος που πιθανώς τους χρεώνουμε.
Ποτέ μην μαλώνεις ένα παιδί για τη συμπεριφορά του, εάν δεν είσαι έτοιμος να κοιτάξεις τον καθρέφτη και να κάνεις το ίδιο. Εμείς φυτεύουμε το σπόρο για να ανθίσουν τα παιδιά μας. Είναι στο χέρι μας.

Πηγή

Είμαστε το αποτέλεσμα των σκέψεών μας

…» Το να υποστηρίξει κανείς ότι οι ανισότητες στην καταγωγή και στη θέση, στα πλούτη και στη φτώχεια, στην υγεία και στην αρρώστια είναι αποτέλεσμα τυχαίων περιστατικών ή συμπτώσεων είναι μια προσβολή σε βάρος του νόμου και της δικαιοσύνης», συνέχισε.

«Επιπλέον, το να πιστεύει κανείς ότι η νοημοσύνη, η ιδιοφυΐα, η εφευρετικότητα, τα χαρίσματα, οι ικανότητες, οι δυνάμεις και οι αρετές – ή αντίστροφα η άγνοια, η ανικανότητα, η αδυναμία, η οκνηρία και η φαυλότητα – οφείλονται μόνο στη φυσική κληρονομικότητα, αντιτίθεται στη λογική. Η κληρονομικότητα έχει να κάνει μόνο με το σώμα. Ο χαρακτήρας δημιουργείται από τη σκέψη του ατόμου».

«Πόσες από τις συνθήκες της γέννησης προκαλούνται από τη σκέψη;» ρώτησα.

«Όπως είπα», μου εξήγησε, «από τους ίδιους τους γονείς προέρχεται ένα μέρος μόνο του υλικού που χρησιμοποιείται για τη συγκρότηση του σώματος. Όλα τα υπόλοιπα δημιουργούνται από τη σκέψη.

Η γέννηση του σώματος αντιπροσωπεύει ένα ισοζύγιο «πιστωτικών» και «χρεωστικών» λογαριασμών που δημιουργούνται από τις σκέψεις. Το σώμα έρχεται στον κόσμο με τις επιθυμίες και τις τάσεις που έχει μεταφέρει ο δράστης στο παιδί μέσα από τη μητέρα και τον πατέρα. Και να θυμάσαι πάντα ότι οποιοδήποτε πεπρωμένο διαμορφώνεται για ένα άνθρωπο, δεν διαμορφώνεται από κάποια αυθαίρετη εξωτερική δύναμη, αλλά προσφέρεται, διευκολύνεται ή του επιβάλλεται από τις δικές του παλιότερες σκέψεις».

«Πώς μπορείς να αλλάξεις αυτό το πεπρωμένο τότε;» ρώτησα.

«Δεν μπορείς να αλλάξεις το πεπρωμένο που έχει διαμορφωθεί ήδη. Αυτό είναι το πεδίο δράσης που παρέχεται από τις παλιές σκέψεις του ατόμου. Όμως μπορεί κανείς να αλλάξει το μέλλον, αν υποταχθεί στο πεπρωμένο που του παρέχεται. Αν εκτελέσει τα καθήκοντά του και αλλάξει τη σκέψη του».

«Δηλαδή, οι συνθήκες της ζωής παρέχονται στο δράστη ειδικά για να του δώσουν μια ευκαιρία να αλλάξει το πεπρωμένο του», είπα, προσπαθώντας να αποκρυσταλλώσω την ιδέα στο νου μου.

«Ακριβώς. Οι διάφορες συνθήκες της ζωής οφείλονται στις επιθυμίες, στις φιλοδοξίες και στα ιδανικά για τα οποία έχει δουλέψει κανείς σε προηγούμενες ζωές.

Ή μπορεί να είναι το αποτέλεσμα όσων έχει επιβάλει το άτομο σε άλλους και τώρα πρέπει να τα νιώσει και να τα κατανοήσει ο ίδιος. Ή μπορεί να είναι το μέσο για να αρχίσει μια νέα προσπάθεια στην οποία έχουν οδηγήσει οι παλιές πράξεις του ατόμου. Χτες σου είπα ότι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου είναι προκαθορισμένα μέσα στα πλαίσια της φυσικής κληρονομικότητας.

Πολλά χαρακτηριστικά και γνωρίσματα του σώματος αποτελούν επίσης καταγραφές των σκέψεων που τα δημιούργησαν. Κάθε ρυτίδα είναι ένα γράμμα, κάθε χαρακτηριστικό μια λέξη. Κάθε όργανο είναι μια πρόταση, κάθε μέλος του σώματος ένα κεφάλαιο. Όλα αυτά συνθέτουν την ιστορία του παρελθόντος που έχει διαμορφωθεί από τη σκέψη».

«Όμως, τόσα πολλά παιδιά μοιάζουν με τους γονείς τους», είπα. «Και φέρονται σαν τους γονείς τους».

«Τα φυσικά χαρίσματα, οι συνήθειες και τα χαρακτηριστικά μπορεί να φαίνονται ότι μοιάζουν πολύ με εκείνα των γονιών του ατόμου, ιδιαίτερα στα νιάτα του.

Όμως, τελικά, αυτές οι σωματικές ιδιαιτερότητες είναι εκφράσεις των σκέψεων που έκανε το ίδιο το άτομο σε προηγούμενες ζωές του. Αυτό που ονομάζεται φυσική κληρονομικότητα δεν είναι παρά ένα μέσο από το οποίο παράγεται η φυσική κληρονομικότητα του καθενός».

«Το μονοπάτι» Richard Matheson εκδόσεις Διόπτρα / Photo: Author/Depositphotos

http://enallaktikidrasi.com

Πώς θα μεγαλώσετε έναν γιο που θα σέβεται τις γυναίκες

Raise A Son Who Will Grow Up To Respect Women

Raise A Son Who Will Grow Up To Respect Women

Ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά μάλλον καταπιέζουμε περισσότερο τα αγόρια παρά τα κορίτσια. 
Ενώ, στην προσπάθειά μας να αναθρέψουμε ένα ανεξάρτητο και δυναμικό κορίτσι, μπορεί να παρακινούμε τις κόρες μας να έχουν ενδιαφέροντα που θεωρούνται «αντρικά», να είναι αυτόνομες και διεκδικητικές, αποθαρρύνουμε τους γιους μας, έστω και χωρίς να το συνειδητοποιούμε, από τις λεγόμενες «κοριτσίστικες» ασχολίες. 
Ή όπως το έχει θέσει η Αμερικανίδα φεμινίστρια και δημοσιογράφος Gloria Steinem, 

«Χαίρομαι που έχουμε αρχίζει να μεγαλώνουμε τις κόρες μας σαν να ήταν γιοι μας, αλλά αυτό δεν θα έχει ποτέ αποτέλεσμα αν δεν αρχίσουμε να μεγαλώνουμε και τους γιους μας σαν να ήταν κόρες μας».

Οι New York Times, λοιπόν, σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δίνουν συμβουλές, βασισμένες στα τελευταία στοιχεία της επιστήμης, που θα μας βοηθήσουν να αναθρέψουμε αγόρια τα οποία, μεγαλώνοντας, θα αντιμετωπίζουν με σεβασμό και τα δύο φύλα και που, απαλλαγμένα από προκαταλήψεις, θα νιώσουν ελεύθερα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, όποια κι αν είναι αυτά.

- Αν ο γιος σας θέλει να κλάψει, μην τον εμποδίζετε. 
Αγόρια και κορίτσια κλαίνε το ίδιο περίπου μέχρι τα 5 τους χρόνια. Περίπου σε εκείνη την ηλικία, σύμφωνα με έρευνες, τα αγόρια αρχίζουν να καταπιέζουν την έκφραση της θλίψης και άλλων συναισθημάτων που τα κάνουν να δείχνουν ευάλωτα. 

«Επιτρέπουμε στις κόρες μας να είναι ανθρώπινα όντα αλλά διδάσκουμε τους γιους μας να είναι ρομπότ», 

σχολιάζει ο Tony Porter, συνιδρυτής της A Call to Men, μιας οργάνωσης που προάγει υγιή πρότυπα αρρενωπότητας, με σκοπό μεταξύ άλλων την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών.

- Δώστε του αντρικά και γυναικεία πρότυπα. 
Τα αγόρια που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά από τα οποία απουσιάζει ο πατέρας είναι πιθανότερο να σημειώνουν χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις, να παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς και, αργότερα, να αμείβονται χειρότερα στο χώρο εργασίας τους. 

Και ένας λόγος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους David Autor και Melanie Wasserman, είναι γιατί δεν βλέπουν άλλους άντρες να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. 

Ωστόσο είτε απουσιάζει ο πατέρας από το σπίτι είτε όχι, και η μητέρα μπορεί να γίνει ίνδαλμα για το γιο της. Σε κάθε οικογένεια, επιπλέον, οι γονείς μπορούν να μιλήσουν στα παιδιά τους για γυναίκες-πρότυπα από τον αθλητισμό, την πολιτική ή την τέχνη.

- Αφήστε τον να είναι ο εαυτός του. 
Τα αγόρια δεν έχουν κάποια εγγενή προτίμηση για το γαλάζιο ούτε τα κορίτσια για το ροζ, όπως επιβεβαιώνουν οι νευροεπιστήμονες. Ούτε καν για συγκεκριμένα παιχνίδια – για παράδειγμα, τα αγόρια για αυτοκινητάκια και τα κορίτσια για κούκλες. 
Τα γούστα τους αρχίζουν να διαφοροποιούνται γύρω στα 2 με 3 χρόνια τους, κάτω από την επιρροή των κοινωνικών προτύπων. Ωστόσο, αν πιέσουμε το παιδί μας προς συγκεκριμένες δραστηριότητες ανάλογα με το φύλο του, δεν θα το αφήσουμε να εξερευνήσει τις προτιμήσεις του και να αναπτύξει πλήρως τις κινητικές, κοινωνικές και άλλες δεξιότητές του, σύμφωνα με τον Campbell Leaper, ψυχολόγο στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ.

-Διδάξτε τον να φροντίσει τον εαυτό του και τους άλλους. 
Σύμφωνα με μια αμερικανική έρευνα, τα κορίτσια 10-17 ετών περνούν κατά μέσο όρο 2 περισσότερες ώρες την εβδομάδα από τα αγόρια κάνοντας δουλειές του σπιτιού (και δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι στην ελληνική οικογένεια εξαφανίζονται τέτοιες ανισότητες). 

Μάθετε λοιπόν στο γιο σας να μοιράζεται μαζί σας τις δουλειές του σπιτιού και να φροντίζει τον εαυτό του, για παράδειγμα να τακτοποιεί το δωμάτιό του και να πλένει τα ρούχα του. 

Παρακινήστε τον, παράλληλα, να φροντίζει τους άλλους: αναθέστε του τη φροντίδα ενός κατοικιδίου ή ενός μικρότερου αδερφού, ενθαρρύνετέ τον να μαγειρέψει για την άρρωστη γιαγιά του ή να προσφέρει εθελοντική εργασία σε ένα φιλανθρωπικό οργανισμό.

- Μάθετέ του ότι «όχι σημαίνει όχι». 
Ήδη από τη νηπιακή ηλικία, εξηγήστε του ότι προτού ακουμπήσει το σώμα ενός άλλου παιδιού, πρέπει να το ρωτάει. 
Σεβαστείτε και τα δικά του όρια, στο παιχνίδι με τον γιο σας: αν για παράδειγμα σας ζητήσει να σταματήστε να τον γαργαλάτε, υπακούστε.

childit.gr
fanpage.gr

magdasnews