Σελίδες

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2015

4 συζητήσεις που πρέπει να κάνετε με το παιδί για την ασφάλειά του


ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ από Έλενα Μπούλια | 20 Φεβ 2015

Όποια κι αν είναι η ηλικία που το παιδί θα αρχίσει να περνά χρόνο μακριά σας, το μόνο βέβαιο είναι ότι η στιγμή αυτή αργά ή γρήγορα θα έρθει και εσείς θα ανησυχείτε για το αν θα είναι ασφαλές και χαρούμενο. Δεν μπορείτε, όμως, να κρατάτε το παιδί στην αγκαλιά σας για πάντα –θα πρέπει να πάει στον παιδικό σταθμό, στο σχολείο, σε εξωσχολικές δραστηριότητες, θα αρχίσει να παίζει με τους φίλους του από την γειτονιά χωρίς την διαρκή δική σας επίβλεψη, θα γνωρίζει νέους ανθρώπους, θα αποκτήσει πρόσβαση στο ίντερνετ, δική του σελίδα στο Facebook... και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά θα βρεθεί και αντιμέτωπο με λιγότερο ή περισσότερο σοβαρούς κινδύνους, τους οποίους πιθανώς να χρειαστεί να διαχειριστεί μόνο του.

Ο μόνος τρόπος για να προστατεύσετε το παιδί σας, ακόμα και την στιγμή που δεν θα είστε δίπλα του, είναι να το προειδοποιείτε όσο είναι νωρίς, για τους κινδύνους που ελλοχεύουν, ακόμα και στον κόσμο των παιδιών, και να το συμβουλεύετε για το πώς να αντιδρά όταν κάποιος άνθρωπος, κάποιο αντικείμενο ή κάποια κατάσταση δεν το κάνουν να νιώθει καλά. Η κοινωνική λειτουργός και δασκάλα προγραμμάτων ασφαλείας για παιδιά Pattie Fitzgerald, μαμά και η ίδια, προτείνει στους γονείς 4 σπουδαίες συζητήσεις που πρέπει συχνά και επαναλαμβανόμενα να κάνουν με τα παιδιά τους, προκειμένου να τα μάθουν να προφυλάσσουν τον εαυτό τους σε κάθε «περίεργη» κατάσταση.
Το κακό προαίσθημα

Είναι σημαντικό να βάλετε λόγια σε αυτό που νιώθει το παιδί σας όταν κάποιος ή κάτι δεν το κάνουν να νιώθει καλά. Να του εξηγήσετε πως ο κάθε άνθρωπος έχει ένα αυτο-προστατευτικό σύστημα που τον προειδοποιεί να αναλάβει δράση. Τα παιδιά, μάλιστα, έχουν πολύ πιο ισχυρό ένστικτο από τους μεγάλους, γι'αυτό είναι σημαντικό να τους επιτρέπετε να ακούν το εσωτερικό προειδοποιητικό τους καμπανάκι.
Πώς να τους το εξηγήσετε ακόμα καλύτερα; Ως τη «φωνούλα στο κεφάλι σου ή στην καρδούλα σου ή στην κοιλίτσα σου που σου λέει 'όχι, αυτό δεν είναι σωστό' ή 'όχι, δεν θέλω να το κάνω αυτό'». Είναι σπουδαίο μάθημα το να διδάξετε τα παιδιά σας ότι μπορούν να εμπιστεύονται αυτό το συναίσθημα ΚΑΙ ότι μπορούν να το μοιράζονται μαζί σας ανά πάσα στιγμή.
Είναι εξίσου σημαντικό και για τους γονείς, βέβαια, να ακολουθούν το δικό τους ένστικτο, ειδικά αν πρόκειται για κάποιον που συναναστρέφεται με το παιδί τους. Τη στιγμή που θα νιώσετε έστω και λίγο ότι κάτι δεν πάει καλά, πρέπει να επέμβετε αμέσως.
Πρώτα ρώτα με!


Ένας από τους πιο σαφείς και ξεκάθαρους κανόνες που μπορείτε να δώσετε στο παιδί, ο οποίος μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε συνθήκη, είτε τα παιδιά βρίσκονται με ανθρώπους που γνωρίζουν είτε με ανθρώπους δεν γνωρίζουν, είναι το «πρώτα ρώτα με». Ο κανόνας αυτός μπορεί να «κόψει την φόρα» του παιδιού να κάνει παρορμητικά κάτι μη ασφαλές, όπως το να πάρει κάτι από κάποιον ή να πάει κάπου με κάποιον. Επιπλέον, όταν το παιδί ρωτά πρώτα τον γονιό για κάτι, έχει και ο γονιός περισσότερο χρόνο για να εκτιμήσει μια κατάσταση. Το «πρώτα ρώτα με» μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε σενάριο, ενώ μπορεί και να αποτρέψει το παιδί από το να γίνει στόχος κάποιου επιτήδειου.
Για παράδειγμα, τα παιδιά πρέπει να ρωτούν τους γονείς: πριν βοηθήσουν κάποιον που τους λέει ότι έχασε το σκυλάκι του, πριν πάνε στο σπίτι κάποιου γείτονα για επίσκεψη, πριν μπουν στο αυτοκίνητο κάποιου, ακόμα κι αν είναι κάποιος που γνωρίζουν. ΚΑΙ αν εκείνη τη στιγμή οι γονείς δεν είναι κοντά και δεν μπορούν να ρωτήσουν, τότε η απάντηση είναι ΟΧΙ.
Το «πρώτα ρώτα με» ισχύει για ανθρώπους που τα παιδιά γνωρίζουν, δεν γνωρίζουν ή γνωρίζουν λίγο. Ισχύει αν τα προσεγγίσει κάποιος άγνωστος στην παιδική χαρά με ένα ελκυστικό κέρασμα ή αν τα καλέσει κάποιος γείτονας στο σπίτι του για παιχνίδι. Ισχύει για ανθρώπους που γνωρίζουν λίγο, όπως π.χ. ο περιπτεράς που μπορεί να τα καλέσει στο περίπτερο για να διαλέξουν μία καραμελίτσα. Βρείτε, λοιπόν, ευκαιρίες να λέτε ξανά και ξανά στο παιδί ότι πριν κάνει κάτι θα πρέπει να σας ρωτά. Μόνο έτσι θα μπορείτε και εσείς να ελέγχετε ποιος ζητά τι από το παιδί σας.
Αρχηγός στο σώμα σου


Κάθε παιδί πρέπει να νιώθει ότι το σώμα του ανήκει σε εκείνο και ότι εκείνο είναι ο αρχηγός του σώματός του. Ακόμα και τα πολύ μικρά παιδιά μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει «αρχηγός». Ξέρουν ότι ο αρχηγός αποφασίζει. Ο αρχηγός έχει την δύναμη. Το να είναι ο αρχηγoί στο σώμα τους σημαίνει ότι έχουν δικαίωμα να πουν ΟΧΙ σε οποιοδήποτε άγγιγμα, ακόμα κι αν προέρχεται από κάποιον που γνωρίζουν και αγαπούν. Δεν είναι ότι το άγγιγμα είναι κάτι κακό, αλλά μερικές φορές το παιδί δεν θέλει ούτε να το αγκαλιάσει ούτε να το γαργαλίσει κάποιος, είτε γιατί δεν αισθάνεται άνετα είτε γιατί απλά δεν έχει όρεξη τη δεδομένη στιγμή. Και όλοι πρέπει να το σέβονται αυτό.
Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι το 90% των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στα παιδιά συμβαίνει από άτομα του κοντινού τους περιβάλλοντος. Μπορεί να είναι κάποιος συγγενής, ένας οικογενειακός φίλος ή κάποιος γνωστός της οικογένειας. Όταν τα παιδιά μαθαίνουν ότι είναι αρχηγοί στο σώμα τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να πουν πότε κάποιο άγγιγμα δεν τους φαίνεται σωστό.
Τι μπορείτε να πείτε πιο συγκεκριμένα στο παιδί; «Ο καθένας μας έχει κάποια ιδιωτικά μέρη στο σώμα του. Είναι τα μέρη που καλύπτονται από τα εσώρουχά μας. Το να είσαι αρχηγός στο σώμα σου σημαίνει ότι μπορείς να πεις σε όποιον θέλεις, μικρό ή μεγάλο, να μην πειράζει τα ιδιωτικά μέρη σου. Με τον ίδιο τρόπο μπορείς να πεις σε όποιον θέλεις ότι ούτε εσύ θα πειράξεις τα ιδιωτικά του μέρη». Στα παιδιά αρέσει να νιώθουν αρχηγοί, έτσι η συμβουλή αυτή τα δυναμώνει να ορθώνουν τη φωνή τους σε κάθε άβολη κατάσταση. Τα δυναμώνει ακόμα και σε περίπτωση σχολικού εκφοβισμού, αν κάποιο άλλο παιδί είναι επιθετικό μαζί τους. Ο κάθε αρχηγός έχει τον έλεγχο του δικού του σώματος!
Φέρσου έξυπνα σε περίπτωση που χαθείς


Το να χαθεί το παιδί είναι από τις πιο τρομακτικές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας γονιός. Η στιγμή που γυρνάς να κοιτάξεις και δεν βλέπεις το παιδί σου προκαλεί πανικό. Εξίσου τρομακτικό είναι και για το παιδί το να συνειδητοποιεί ότι δεν είναι οι γονείς κοντά του. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να ξέρει το παιδί πώς να αντιδράσει σε μία τέτοια κατάσταση, προκειμένου να βρει άμεσα βοήθεια. Τι να του πείτε:
1. Μείνε εκεί που είσαι. Μείνε ακίνητος και άρχισε να φωνάζεις δυνατά τους γονείς σου. Το πιθανότερο είναι ότι θα βρίσκονται κάπου εκεί κοντά και θα σε ακούσουν.
2. Αν δεν σε ακούσουν βρες μία άλλη μαμά με παιδάκια, πήγαινε κοντά της και ζήτα βοήθεια. Στατιστικά μια μαμά είναι η λιγότερο επικίνδυνη «άγνωστη» και το παιδί θα νιώσει κάπως πιο ασφαλές κοντά της.
3. Αν δεν βρεις κάποια μαμά μπες σε ένα κατάστημα και πήγαινε αμέσως στο ταμείο. Στα ταμεία των καταστημάτων υπάρχουν συνήθως μικρόφωνα και έτσι ο ταμίας θα μπορέσει να βγάλει ανακοίνωση για το παιδί που χάθηκε.
Πείτε με σαφήνεια στο παιδί ότι σε περίπτωση που χαθείτε, δεν θα πάτε ΠΟΤΕ στο αυτοκίνητο για να το περιμένετε εκεί, γι'αυτό και εκείνο δεν θα πρέπει ποτέ π.χ. να κατέβει στο γκαράζ μόνο του για να σας αναζητήσει.
Για μεγαλύτερα παιδιά (άνω των 9 ετών), ένα έξυπνο κόλπο είναι να βρείτε ένα συγκεκριμένο σημείο στο οποίο θα συμφωνήσετε ότι θα συναντηθείτε σε περίπτωση που χαθείτε.
Κι αν πράγματι χαθείτε με το παιδί και καταφέρετε να ξαναβρεθείτε, μην το μαλώσετε, γιατί πιθανότατα είναι εξίσου τρομοκρατημένο με εσάς. Αγκαλιάστε το και πείτε του ότι σωστά έκανε και σας έψαξε. Δείτε τη στιγμή εκείνη σαν μία καλή ευκαιρία για να καταλάβει γιατί πρέπει να βρίσκεται πάντα κοντά σας όταν είναι έξω.

- See more at: http://www.mama365.gr/22027/4-syzhthseis-poy-prepei-na-kanete-me-to-paidi-gia.html?utm_source=newsletter-22180&utm_medium=email&utm_content=first_article_title&utm_campaign=weekly-newsletter#sthash.sTXyY9Mu.dpuf

Τι να κάνετε για να «ανοίξετε» το μυαλουδάκι των παιδιών σας;

Θέλετε να κάνετε ό,τι μπορείτε για να γίνει το παιδί σας όσο το δυνατόν πιο έξυπνο; 

Το περιοδικό Time συγκέντρωσε δέκα επιστημονικά εξακριβωμένους τρόπους για να ενισχύσετε την ευφυΐα των παιδιών σας όσο είναι ακόμα μικρά.

Αξίζει, βέβαια, να τονιστεί, όπως χαρακτηριστικά λέει και το περιοδικό, ότι η ευφυΐα δεν είναι το παν στην ζωή ενός ανθρώπου. Το παιδί χρειάζεται ηθικές αξίες και συναισθηματική νοημοσύνη για να είναι ένας ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος άνθρωπος.

Ωστόσο, αν υπάρχουν δέκα απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να «ανοίξετε» το μυαλό του παιδιού σας, δεν χάνετε κάτι να δοκιμάσετε τα εξής:

Μαθήματα μουσικής
Αμέτρητες έρευνες (να μία από αυτές) έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μαθήματα μουσικής αυξάνουν το IQ όχι μόνο των παιδιών αλλά και ανθρώπων κάθε ηλικίας. Εξάλλου, η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου, πέρα από πιο έξυπνο, θα κάνει το παιδί σας και πιο δημοφιλές!


Μη διαβάζετε ΣΤΑ παιδιά, διαβάζετε ΜΕ τα παιδιά

Αν το παιδί σας μαθαίνει τώρα να διαβάζει, μην το αφήνετε απλά να κοιτάζει τις εικόνες ενός βιβλίου, ενώ εσείς κάνετε όλο το διάβασμα. Πείτε του να προσέχει τις λέξεις και ζητήστε του να διαβάζει μαζί σας, καθώς σύμφωνα με έρευνες, αυτό κάνει το παιδί να βελτιώνει ταχύτατα την ικανότητά του στην ανάγνωση και «ανοίγει» το μυαλό του.

Η έλλειψη ύπνου μεγαλώνει... χαζά παιδιά
Ακόμα και μία ώρα λιγότερη να κοιμάται το βράδυ, μπορεί να γυρίσει το μυαλό ενός παιδιού 6ης Δημοτικού έως και δύο χρόνια πίσω, όπως λέει μία
έρευνα. Για την ακρίβεια, η απώλεια μιας ώρας ύπνου κάθε βράδυ όχι μόνο καθυστερεί αλλά και αναστρέφει την διαδικασία νοητικής ωρίμανσης, τόσο των παιδιών όσο και των εφήβων.

Το IQ δεν έχει αξία χωρίς την αυτο-πειθαρχία
Η αυτό-πειθαρχία «κερδίζει» το ΙQ στην πρόβλεψη του ποιος θα γίνει επιτυχημένος στην ζωή του και ο λόγος είναι ότι, όπως δείχνουν πάμπολλες μελέτες, η δύναμη της θέλησης είναι η μοναδική θεμελιώδης συνήθεια που μπορεί να έχει κάποιος για ατομική επιτυχία. Εξάλλου, λένε οι επιστήμονες, του καλούς βαθμούς στο σχολείο τους παίρνουν κατά κανόνα οι ευσυνείδητοι μαθητές και όχι όσοι είναι απλά έξυπνοι.


Γυμναστική
Το παιδί δεν χρειάζεται να είναι διαρκώς χωμένο μέσα σε μία βιβλιοθήκη. Η άσκηση είναι απαραίτητο στοιχείο στη καθημερινότητά του, καθώς ενισχύει την ικανότητα εκμάθησης του παιδιού. Σύμφωνα με έρευνα, μετά την γυμναστική οι άνθρωποι μαθαίνουν νέες λέξεις από το λεξικό 20% πιο γρήγορα. Επίσης, η γυμναστική βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να ενισχύεται η μνήμη και η απορρόφηση γνώσης κατά 30%.


Η μάθηση είναι ενεργή διαδικασία
Ο εγκέφαλος του παιδιού εξελίσσεται κάνοντας πράγματα, όχι ακούγοντας ή βλέποντας πράγματα. Ακόμα και οι «εκπαιδευτικές» εκπομπές στην τηλεόραση δεν είναι αρκετές για να αναπληρώσουν αυτά που κερδίζει το παιδί διαβάζοντας και παίζοντας.


Καλά είναι τα γλυκά, αλλά στις σωστές στιγμές
Το ιδανικό είναι να τρώνε πάντα υγιεινά τα παιδιά. Ένα καλό πρωινό πριν από ένα σημαντικό διαγώνισμα, για παράδειγμα, μπορεί πραγματικά να κάνει θαύματα. Δεν υπάρχει, όμως, τίποτα χειρότερο κάτι τέτοιες στιγμές από το να τρώει το παιδί γλυκά. Γιατί η αύξηση του σακχάρου στο αίμα δίνει στο παιδί μπόλικη ενέργεια για λίγη ώρα (βελτιώνοντας τη μνήμη και την αυτοσυγκέντρωση), ενώ στη συνέχεια «ρίχνει» τον οργανισμό απότομα, με αποτέλεσμα το παιδί να νιώθει οκνηρό. Έτσι, αν θέλετε να δώσετε στο παιδί ένα γλυκό, είναι προτιμότερο να του το δώσετε την ώρα που διαβάζει, παρά π.χ. την ώρα που ξεκουράζεται ή λίγο πριν πάει να γράψει το διαγώνισμα.


Χαρούμενα παιδιά = Επιτυχημένα παιδιά
Τα χαρούμενα παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν επιτυχημένοι, ολοκληρωμένοι ενήλικες, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Τα παιδιά αυτά έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο, βρίσκουν αργότερα καλύτερες δουλειές και έχουν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν επιτυχημένους γάμους. Και ποιο είναι το πρώτο βήμα για να γίνει χαρούμενο ένα παιδί; Να έχει χαρούμενους γονείς.


Καλές παρέες
Μπορεί τα γονίδιά σας να παίζουν ρόλο σε διάφορα χαρακτηριστικά του παιδιού σας, όμως όχι απαραίτητα στον χαρακτήρα και την συμπεριφορά του. Οι επιστήμονες λένε ότι το να ζείτε σε μία φιλήσυχη γειτονιά, να πηγαίνει το παιδί σας σε ένα καλό σχολείο και να κάνει παρέα με καλά παιδιά, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο. Συγκεκριμένη μελέτη έχει δείξει ότι όταν ένας μέτριος μαθητής κάνει στενή παρέα με έναν καλό μαθητή, έχει περισσότερες πιθανότητες να βελτιώσει τις επιδόσεις του.


Πιστέψτε στο παιδί σας
Το να πιστεύετε ότι το παιδί σας είναι πιο έξυπνο από το μέσο παιδί μπορεί να κάνει την διαφορά. Σε πείραμα που έγινε σε σχολείο, όταν οι δάσκαλοι είπαν σε συγκεκριμένα παιδιά ότι ήταν πιο έξυπνα, τα παιδιά αυτά άρχισαν να βελτιώνουν τις επιδόσεις τους στο σχολείο. Φανταστείτε τον ρόλο που μπορείτε να παίξετε εσείς, λοιπόν, στην ευφυΐα του.


mama365

Γιατί τσακώνονται τα αδέρφια;

Πώς μπορείτε να σταματήσετε τις «εχθροπραξίες»;

Οι καυγάδες μεταξύ των αδερφών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο και μάλιστα τσακώνονται τόσο συχνά που πλέον αποτελούν μέρος της καθημερινότητας.
Το καλό είναι ότι όσο τα παιδιά μεγαλώνουν τόσο λιγότερο και θα τσακώνονται μεταξύ τους!
Πάντως αυτές οι «μάχες» γίνονται συνήθως για ανόητα πράγματα (καραμέλες, παιχνίδια, τηλεόραση). Μπορεί λοιπόν να είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τσακωμοί ανάμεσα στα παιδιά, αυτό όμως δεν σημαίνει πώς είναι μια ευχάριστη διαδικασία για τους γονείς, να βλέπουν δηλαδή τα παιδιά τους να τσακώνονται. Το κλειδί για να σταματήσει αυτό, ή έστω να περιοριστεί είναι να εντοπίσετε τι είναι εκείνο που προκαλεί τον καυγά. Εδώ είναι οι 7 πιο συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους τσακώνονται τα αδέρφια.
Περνούν πολύ χρόνο μαζί
Όπως συμβαίνει με τα ζευγάρια, έτσι και με τα παιδιά αν περνούν πολύ χρόνο μαζί, είναι επόμενο να τσακωθούν κάποια στιγμή. Όταν λοιπόν βλέπουμε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο κάθε μέρα, όλη μέρα, κάποια στιγμή έχουμε ανάγκη για ένα διάλειμμα. Φροντίστε λοιπόν τα παιδάκια σας να ακολουθούν κάποιες μέρες της εβδομάδας διαφορετικές δραστηριότητες ώστε να λείψει ο ένας στον άλλον.
Διαφορετικές προσωπικότητες
Οι διαφορετικοί χαρακτήρες είναι μια άλλη κοινή αιτία για τις μάχες μεταξύ των αδερφών. Για παράδειγμα όταν ένα αδερφάκι προτιμάει να παίζει ήσυχα και ωραία με ένα ήσυχο παιχνίδι ενώ το άλλο αδερφάκι δείχνει προτίμηση για τα θορυβώδη παιχνίδια, κάποιος δεσμεύεται και αναγκάζεται να υποχωρήσει. Σε αυτή την περίπτωση προσπαθήστε να σχεδιάσετε δράσεις που όλα τα παιδιά θα απολαύσουν. Μερικές φορές μάλιστα είναι καλό να αφήνετε κάθε παιδί να παίζει με αυτό που θέλει.
Αντιλαμβάνονται τον «διαχωρισμό»
Είτε οι γονείς έχουν είτε δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη αδυναμία σε ένα παιδί, τα παιδιά πιστεύουν πως έχουν! Αυτή λοιπόν η αντίληψη της «ευνοιοκρατίας» μπορεί να κάνει κάποιο παιδάκι επιθετικό στην προσπάθεια του να αποσπάσει την προσοχή των γονέων. Τα παιδιά μπορούν και αντιλαμβάνονται ποιο αδερφάκι παίρνει τον έπαινο ακόμα κι αν οι γονείς αισθάνονται ότι δεν κάνουν διαχωρισμούς. Οι γονείς βέβαια, από την πλευρά τους, προστατεύουν πάντα τον αδύναμο. Φροντίστε πάντως να είστε όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικοί και δίκαιοι γίνεται!
Δεν έχουν μάθει να μοιράζονται
Ακόμα κι αν οι γονείς αγοράζουν σε όλα τα παιδιά κάθε φορά παιχνίδια, κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουν να μοιράζονται. Στην αρχή κι όσο είναι μωρά η διαδικασία είναι εύκολη, όσο όμως μεγαλώνουν κι ειδικά στην ηλικία των 3 – 4 τα πράγματα δυσκολεύουν και χρειάζεται υπομονή.
Έχουν άνισα προνόμια
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, συνήθως παίρνουν και περισσότερα προνόμια. Τα μικρότερα όμως παιδιά μπορεί να αισθάνονται ότι αυτό είναι άδικο και ότι δεν είναι σωστό. Σε μια οικογένεια όμως με παιδιά διαφορετικών ηλικιών είναι επόμενο να υπάρχουν και διαφορετικά όρια για το καθένα. Κι εδώ χρειάζεται υπομονή…
Δεν μπορούν να διαχειριστούν τις διαφωνίες
Μερικές φορές τα παιδιά, ειδικά τα μικρότερα δεν ξέρουν πώς να χειριστούν τις διαφωνίες και τις απογοητεύσεις. Αντί λοιπόν να συζητάνε το πρόβλημα τους προκειμένου να βρεθεί μια λύση, τα αδέρφια τσακώνονται μεταξύ και καταλήγουν να παίζουν ακόμα και…ξύλο! 
Τσακώνονται …εκ του ασφαλούς!
Τα μέλη μια οικογένειας αισθάνονται ανιδιοτελή αγάπη ο ένας για τον άλλον και τα παιδιά το γνωρίζουν αυτό. Αν για παράδειγμα ένα παιδί τσακωθεί με κάποιον φίλο του ξέρει ότι μπορεί να χάσει αυτόν τον φίλο και να σταματήσουν να κάνουν παρέα. Εάν όμως τσακωθεί με τον αδερφό ή την αδερφή του, ξέρει ότι δεν θα κρατήσει για πολύ και κατά κάποιον τρόπο τσακώνονται εκ τους ασφαλούς, για να δούνε ποιανού θα περάσει. Τα αδέρφια παρέχουν ασφάλεια ο ένας στον άλλον και αυτό δεν αλλάζει.
 
Πώς μπορείτε να σταματήσετε τους καυγάδες
Υπάρχουν ορισμένες στρατηγικές τις οποίες οι γονείς μπορούν να εφαρμόσουν για να μην τσακώνονται τα αδέρφια μεταξύ τους.
Πρώτα απ' όλα, φροντίστε να καλλιεργήσετε ένα περιβάλλον αγάπης και αποδοχής και όχι ανταγωνιστικότητας. Τα αδέρφια πρέπει να ενθαρρύνονται για να υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο και να χαίρονται επίσης ο ένας με τις επιτυχίες του άλλου. Οι γονείς θα πρέπει από την πλευρά τους να αποφεύγουν τη σύγκριση, ακόμη και αν η σύγκριση φαίνεται ακίνδυνη (αυτό ισχύει για όλους τους τομείς: τους βαθμούς, την προσωπικότητα, τον αθλητισμό, κλπ).
Δεύτερον, οι γονείς θα πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να λύνουν τις διαφορές τους ειρηνικά και να παρεμβαίνουν μόνον όταν είναι απαραίτητο.
Τέλος, οι γονείς πρέπει να δίνουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά τους και να αλληλεπιδρούν σωστά με το περιβάλλον τους.
Για παράδειγμα αν φωνάζετε συνεχώς στο σπίτι σας είναι φυσικό και να παιδιά σας να μάθουν να φωνάζουν ή αν μιλάτε αρνητικά για τους υπόλοιπους ανθρώπους είναι επόμενο και τα παιδιά σας να κάνουν το ίδιο.

Κανείς δεν είπε ότι η ανατροφή των παιδιών είναι εύκολο πράγμα αλλά με σωστή καθοδήγηση και στάση θα καταφέρετε να σταματήσετε τις «εχθροπραξίες» και να έχετε αγαπημένα μεταξύ τους παιδιά.

Η επικοινωνία με τον εαυτό μου ως το θεμέλιο μιας αρμονικής σχέσης με τους άλλους

Η επικοινωνία με τον εαυτό μου ως το θεμέλιο μιας αρμονικής σχέσης με τους άλλους
Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί για τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Γιατί μαλώνουμε; Γιατί δεν μπορούν να συνεννοηθούμε; Γιατί πληγωνόμαστε; γιατί παρεξηγούμαστε; Γιατί δημιουργείται έχθρα, μνησικακία ή ενοχές;
Όλοι μας κινούμαστε και επηρεαζόμαστε από αυτές. Μας δημιουργούν έντονα συναισθήματα και συμπεριφορές που μερικές φορές δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ούτε εμείς οι ίδιοι. Πολλοί έχουν αποφανθεί για τα συστατικά μιας αρμονικής και μακροχρόνιας σχέσης. Έννοιες όπως αγάπη, έρωτας, φιλία, κατανόηση, εμπιστοσύνη κ.α. αναλύθηκαν και στιγμάτισαν τον ορισμό της εκάστοτε σχέσης. Βέβαια κάθε σχέση είναι διαφορετική λόγω του είδους της και επιβάλλεται η καλλιέργεια αναλόγων συστατικών. Π.χ. οικογενειακές, φιλικές, κοινωνικές, εργασιακές, ερωτικές κ.ο.κ. Το σταθερό και κοινό συστατικό που χρειάζεται για να υπάρχει μια στερεά βάση σε όλες τις σχέσεις είναι η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Η επικοινωνία έχει 2 μέρη. Επικοινωνία με τον εαυτό μου και επικοινωνία με τους άλλους. Οι περισσότεροι παραβλέπουν δυστυχώς , τη σχέση και την επικοινωνία που έχουν με τον εαυτό τους, επικεντρώνοντας έτσι στις σχέσεις τους με τους άλλους. Όταν συμβαίνει αυτό, δημιουργεί μια συναισθηματική αστάθεια σε σχέση με τους άλλους, που οφείλεται στη μη συνειδητοποιημένη επικοινωνία και σχέση με τον εαυτό τους. Όποια μορφής επικοινωνία έχουν με τον εαυτό τους , τόσο ανάλογη είναι και η επικοινωνία με τους άλλους.  Όπως θέλω να μου φέρονται οι άλλοι, έτσι χρειάζεται να φέρομαι και στον εαυτό μου.
ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑ ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ
-Ακούω και καλύπτω τις ανάγκες μου;
-Νοιάζομαι και φροντίζω τον εαυτό μου σε σωματικό και συναισθηματικό επίπεδο;
-Τηρώ με συνέπεια τις υποσχέσεις που δίνω στον εαυτό μου;
-Είμαι συνειδητός για τις προθέσεις μου όταν εκφράζομαι ή δρω ;
-Αυτά που σκέφτομαι, λέω και αισθάνομαι ταιριάζουν με τις πράξεις μου;
-Επεξεργάζομαι με ενσυναίσθηση και λογική τις αντιλήψεις μου ή οτιδήποτε μου συμβαίνει;
-Σε κάθε πρόβλημα ή δυσκολία αναζητώ το μερίδιο της ευθύνης μου;
-Αναζητώ με κάθε ευκαιρία να γνωρίσω τα χαρακτηριστικά μου, τις αντιδράσεις μου και τα όρια μου;
-Είμαι σε επαφή με τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου;
-Με ρωτάω όταν ζητώ μια απάντηση, μια λύση για οτιδήποτε με απασχολεί;
-Με αποδέχομαι για τις αντιλήψεις μου;
ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
-ΕΛΛΕΙΨΗ ΜΟΡΦΩΣΗΣ. Δεν έχουμε μάθει πώς να επικοινωνούμε με τους άλλους και με τον εαυτό μας . Δεν γνωρίζουμε πως είναι η ιδανική επικοινωνία και η αρμονική σχέση.
-ΠΡΟΤΥΠΑ – ΚΑΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ. Μιμούμαστε από παιδιά την επικοινωνία, βλέποντας τους γονείς μας και άλλους σημαντικούς ανθρώπους για εμάς. Μοιραία επηρεαζόμαστε από τους άλλους και το υιοθετούμε ως ‘σωστό’.
-ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Για οτιδήποτε μας συμβαίνει ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους. Υπάρχει άγνοια από πλευρά μας πως ότι αισθανόμαστε είναι μια δική μας , συνήθως , ασυνείδητη επιλογή.
-ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ Κ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ.
Έχουμε συνηθίσει από παιδιά να ικανοποιούν οι άλλοι τις ανάγκες μας με ευκολία. Έτσι όταν είμαστε ενήλικες έχουμε την τάση , χωρίς να το ζητάμε από τον άλλον θεωρώντας το αυτονόητο, να αφουγκράζεται τις ανάγκες μας.
-Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. Έλεγχος και πίεση στον άλλον ώστε να υπάρχει μια καλή εικόνα στα μάτια της κοινωνίας. Είναι τα ονομαζόμενα ‘κοινωνικά πρέπει’ συμπεριφοράς , ηθικής, εμφάνισης και παραδοσιακών αντιλήψεων , που όταν είναι διαφορετικά μεταξύ 2 ανθρώπων δημιουργεί προστριβές.
-ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. Ένα άτομο χωρίς ενέργεια γίνεται εγωκεντρικό, επειδή χρειάζεται να πάρει… Όταν μας απασχολούν έντονα καταστάσεις μας απορροφούν ενέργεια. Για να μπορέσουμε να ισορροπήσουμε χρειάζεται να παίξουμε κάποιους ρόλους έντασης με άλλους ανθρώπους ώστε να ανταπεξερχόμαστε ενεργειακά.
-ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΕΣΑ ΜΑΣ. Συγκρίνουμε προηγούμενες εμπειρίες και βγάζουμε συμπεράσματα σύμφωνα μ αυτές. Βλέπουμε εικόνα κ όχι πραγματικό άνθρωπο.
-ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ. Όταν οι ανάγκες μας, οι αξίες μας, οι επιθυμίες μας, οι πεποιθήσεις μας, συγκρούονται μέσα μας είτε είναι διαφορετικές από τους γύρω μου…
Σαν συμπέρασμα λοιπόν, αναδεικνύεται η σπουδαιότητα της σχέσης που χτίζουμε με τον εαυτό μας ως θεμέλιο για αρμονικές σχέσεις με τους άλλους. Κάθε κρίση που διανύουμε με τους άλλους, απλά είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τις συμπεριφορές μας, αντιδράσεις μας και πεποιθήσεις μας που επηρεάζουν περιοριστικά τις σχέσεις μας.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
-Διατύπωσε τη θέση σου όσο πιο ξεκάθαρα μπορείς.
-Να είσαι ευγενικός και σταθερός.
-Μην περιμένεις από τον άλλον να συμφωνήσει μαζί σου.
-Να είσαι διατεθειμένος να ακούσεις την άποψή του.
-Μην επιτίθεσαι και μην επικρίνεις τον άλλον.
-Διατήρησε την αυτοκυριαρχία σου.
-Όσα νιώθεις για το πρόβλημα είναι δική σου ευθύνη.
-Ο άλλος είναι εξίσου υπεύθυνος για τα δικά του συναισθήματα.
-Άκου τον άλλον και δείξε ότι καταλαβαίνεις πως αισθάνεται.
-Μην τον κατηγορείς επειδή δεν συμφωνεί μαζί σου.
-Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
-Θυμήσου, για να καταλήξεις σε έναν λειτουργικό συμβιβασμό, δεν χρειάζεται να συμφωνείς με τον άλλον.
Χρήστος Αραμπατζής
Εισηγητής βιωματικών σεμιναρίων προσωπικής ανάπτυξης
Πτυχιούχος προσωποκεντρικής και Focusing βιωματικής ψυχοθεραπείας
Υπνοθεραπευτής N.G.H. USA

Λογοθεραπεια. Αριστα στην ομιλια.

Published Μαρτίου 2, 2015 by sofia athanasiadou


Λογοθεραπεία. Άριστα στην ομιλία.
Συνεργάστηκε ο Λογοθεραπευτής του LangHouse
Ι. Γκέγκας
giannis@langhouse.gr
Πολλά από τα μικρά ή μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα παιδί καθώς προσπαθεί να αρθρώσει τις σκέψεις του μπορεί να θεραπεύονται με λίγες επισκέψεις στο γραφείο του λογοθεραπευτή. Ας δούμε σε ποιές περιπτώσεις θα πρέπει οι γονείς να ζητήσουν την αξιολόγηση του παιδιού τους από τους ειδικούς.
Λογοθεραπεία; Τι είναι αυτό; Τι ακριβώς κάνει; Ποιος ασχολείται με αυτή; Τι θεραπεύεται; Αυτά είναι διάφορα ερωτήματα που γεννιούνται στο άκουσμα της λέξης λογοθεραπεία, ειδικά στην Ελλάδα όπου η επιστήμη της λογοθεραπείας είναι σχετικά πρόσφατη.
-Η λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τις διαταραχές ή τις δυσκολίες στην ομιλία και στη φωνή ενός παιδιού.
-Περιλαμβάνει ένα σύνολο θεραπειών που διαφοροποιούνται από άτομο σε άτομο, από περιβάλλον σε περιβάλλον και από ηλικία σε ηλικία.
-Κύριος στόχος της λογοθεραπείας είναι η ανάπτυξη της λεκτικής επικοινωνίας του παιδιού.
-Η διαδικασία της λογοθεραπείας περιλαμβάνει την διάγνωση και τη κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση σε κάθε παιδί και πραγματοποιείται από τον λογοθεραπευτή – λογοπεδικό. Ο λογοθεραπευτής – λογοπεδικός είναι ο κατάλληλος ειδικός που θα ασχοληθεί με την αξιολόγηση και τη θεραπεία των παιδιών που παρουσιάζουν κάποια διαταραχή ή δυσκολία στο λόγο τους.

H  λογοθεραπεία απευθύνεται σε παιδιά που παρουσιάζουν:
-Καθυστέρηση ομιλίας
-Δυσκολίες στην άρθρωση διαφόρων φθόγγων
-Δυσκολία στην κατανόηση του προφορικού λόγου
-Δυσκολία στη παραγωγή λόγου
-Περιορισμένο λεξιλόγιο ανάλογα με την ηλικία
-Τραυλισμό
Μήπως το παιδί μου χρειάζεται λογοθεραπεία;
Οι πιο χαρακτηριστικές δυσκολίες, που μπορεί να αντιληφθούν οι γονείς στο παιδί τους ή οι νηπιαγωγοί του, έτσι ώστε να αναζητήσουν βοήθεια από κάποιον ειδικό, είναι:
-όταν ένα παιδί ψευδίζει, π.χ. αντί σκύλος, να λέει θκύλοθ
-όταν ένα παιδί μπερδεύει διάφορους φθόγγους της αλφαβήτου, π.χ. αντί θέλω να λέει σέλω, αντί ξύλο να λέει σύλο, αντί μόνος να λέει νόμος, αντί ρόδα να λέει λόδα, αντί τόπι να λέει κόπι
-όταν ένα παιδί τραυλίζει, π.χ. να λέει μμμμμαμά, ποποποτήρι, θέλω θέλω θέλω γάλα
-όταν ένα παιδί στην ηλικία των 3 ετών δε μιλάει καθόλου ή μιλάει περιορισμένα
Για οποιαδήποτε δυσκολία ή καθυστέρηση στην ομιλία εντοπίσουμε στον λόγο του παιδιού, καλό είναι να απευθυνθούμε στον ειδικό.

Πηγή: babyspace.gr

Συνειδητοποίησε πρώτα ποιος θέλεις να είσαι – ύστερα κάνε αυτά που πρέπει να κάνεις

Ο άνθρωπος διαμορφώνεται με τον χρόνο και περνάει μεγάλο μέρος της ζωής του σαν «work in progress», εν εξελίξει. Για να γίνουμε αυτό που θέλουμε κι αυτό που μπορούμε, πρέπει πρώτα να αποκτήσουμε μιαν εικόνα του ιδανικού μας εαυτού: ποιος άνθρωπος θέλω να είμαι; Ποιο επάγγελμα θέλω να εξασκώ; Ποια είναι τα προσωπικά μου ιδεώδη; Προϋπόθεση είναι η αυτογνωσία, η συνειδητοποίηση της ταυτότητας και των ορίων μας.
manΔεν πρέπει ούτε να έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας ούτε να τον περιφρονούμε.
Παρατηρείται συχνά το παράξενο φαινόμενο να μην είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι από την τύχη μας («Αχ, εγώ ο άτυχος, τι θα μπορούσα να έχω κάνει αν μου είχαν δοθεί περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες…»), αλλά να μην επιθυμούμε περισσότερη σοφία ή εξυπνάδα. Πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να είναι ωραιότεροι ή πλουσιότεροι, λίγοι όμως ομολογούν ότι θα ήθελαν να είναι εξυπνότεροι, παρότι η εξυπνάδα είναι η ικανότητα να διακρίνουμε αμέσως τι πρέπει να κάνουμε σε κάθε περίσταση. Έχουμε την τάση να αποδίδουμε στη μοίρα τις αποτυχίες μας, ενώ αποδίδουμε τις επιτυχίες μας στην προσωπική μας αξία και προσπάθεια.
man1Υπάρχουν πολλοί τρόποι να φτάσουμε στην αυτογνωσία —ο πόνος, η απώλεια, ο έρωτας— και στη συνέχεια να κάνουμε όσα «πρέπει» να κάνουμε. Μέσα μας υπάρχουν κάμποσοι άνθρωποι, έχουμε έναν «καλό» κι έναν «κακό» εαυτό, δυνάμεις φανερές και δυνάμεις κρυμμένες, ταλέντα, δεξιότητες, όνειρα και αυταπάτες, ψευδείς εικόνες και ιδέες.
Οι μεγάλοι ταξιδευτές υποστηρίζουν ότι τα περιπετειώδη ταξίδια αποκαλύπτουν ποιοι είμαστε, τι φοβόμαστε, τι τολμάμε, πού υστερούμε. Οι κοινωνιολόγοι υποστηρίζουν ότι οι κοινωνικές αναταραχές αποδεικνύουν ποιοι είμαστε. Οι επαναστατημένοι καλλιτέχνες υποστηρίζουν ότι ο αληθινός μας εαυτός είναι αυτό για το οποίο μας επικρίνει το ευρύ κοινό. Το σίγουρο είναι ότι κανείς από μας δεν είναι τέλειος — έχουμε μακρύ δρόμο να διανύσουμε και, στην πορεία προς την αυτογνωσία, ίσως τρομάξουμε από τα ευρήματά μας.
keysΚαμιά φορά λέμε: «Πρέπει να βρω τον εαυτό μου». Στην πραγματικότητα, τον εαυτό μας δεν τον βρίσκουμε, τον επινοούμε, τον δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι, τον σμιλεύουμε. Όρισε λοιπόν στον εαυτό σου έναν χαρακτήρα και έναν τρόπο ζωής που θα τον διατηρείς και θα τον υποστηρίζεις είτε είσαι μόνος σου είτε είσαι μαζί με άλλους.
Η βάση της φιλοσοφίας και το στοίχημα της φιλοσοφίας είναι η αυτογνωσία.Πράγματι, για τους Στωικούς τα εξωτερικά γεγονότα κανονίζονται από τη μοίρα, επομένως δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Ωστόσο, παραμένουμε υπεύθυνοι για τις ενέργειές μας.
Αν και ο όρος «ειμαρμένη» που χρησιμοποιούν οι Στωικοί παραπέμπει στην έννοια του πεπρωμένου και της μοίρας, δεν πρέπει να συγχέεται με τη μοιρολατρία. Σύμφωνα με τον Χρύσιππο, η μοίρα είναι η φυσική και αιώνια ευταξία του συνόλου. Και μολονότι είναι αναπόδραστη και όλες οι δυνατότητες που έχει ένα γεγονός να εξελιχθεί είναι δεδομένες, έχουμε περιθώριο να κάνουμε επιλογές: το ποια από τις προκαθορισμένες δυνατότητες θα επιλέξουμε ανήκει στη δική μας δικαιοδοσία. Για παράδειγμα, η αρρώστια δεν είναι κάτι που μπορούμε να ελέγξουμε: το πότε θα αρρωστήσουμε, για πόσο, αν θα θεραπευτούμε δεν εξαρτώνται από μας. (Ωστόσο, η ψυχική δύναμη μπορεί να επηρεάσει την ίαση του σώματος.) Από μας εξαρτάται όμως το να επισκεφτούμε έναν καλό γιατρό, να κάνουμε δηλαδή μια σωστή επιλογή — χωρίς αυτό να μας εγγυάται ότι θα πετύχει η θεραπεία.
Την ιδέα της ειμαρμένης συναντάμε στις φιλοσοφίες του New Age στις οποίες εμφανίζεται με τη λέξη «κάρμα», η οποία σημαίνει «πράξη» στα σανσκριτικά. Ως κάρμα ορίζεται ο ρόλος που έχει διαλέξει για μας το σύμπαν. To New Age είναι επηρεασμένο από τον στωικισμό και προτείνει μερικές από τις ιδέες των Στωικών περί ολότητας του σύμπαντος, καθώς και μερικές πρακτικές όπως οι αστρολογικές παρατηρήσεις και ο διαλογισμός.

Έχεις δύο αυτιά αλλά ένα στόμα – Άκου δύο φορές και μίλα μία

Η φλυαρία είναι μεγάλη πληγή του σύγχρονου ανθρώπου. Αν μελετήσει κανείς τις διαφημίσεις της τηλεφωνίας, θα συμπεράνει κάτι που φαίνεται αβλαβές —την προτροπή προς τη φλυαρία («Μιλήστε δωρεάν, όσο θέλετε!»)— αλλά δεν είναι. Όταν μιλάμε ακατάπαυστα, είναι φυσικό να λέμε βλακείες και να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια.
fliaria
Κανείς δεν εκτιμά τους φλύαρους, μολονότι ίσως τους ανέχεται από ευγένεια. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την προσωπική μας ιστορία, για το δράμα μας, για τις περιπέτειες και τα κατορθώματά μας. Με το να φλυαρούμε γύρω από όλα αυτά γινόμαστε μεμψίμοιροι, ή πομπώδεις και καυχησιάρηδες. Η φλυαρία μάς εμποδίζει να ακούμε τους άλλους και, όχι σπάνια, μας καταδικάζει στον ρόλο του γελωτοποιού. Πολλοί φλύαροι άνθρωποι φρονούν ότι οι ιδέες τους είναι πρωτότυπες και πρέπει να διαδοθούν στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι επαναλαμβάνουν κοινοτοπίες.
Η ακαταμάχητη επιθυμία μερικών ανθρώπων να μιλάνε τους κάνει δυσάρεστους όχι μόνον επειδή είναι κουραστικοί αλλά επειδή δείχνουν αναξιόπιστοι. Κανείς δεν εκτιμά τους κουτσομπόληδες. Αν δείτε την ταινία με τον τίτλο «Gossip» (David Guggenheim, 2000), θα διαπιστώσετε για μία ακόμη φορά την καταστροφική επίδραση του κουτσομπολιού.
womenΕπίσης, πολλοί άνθρωποι που μιλούν περισσότερο απ’ όσο ακούνε έχουν την τάση να υπερβάλλουν και να χυδαιολογούν. Όταν συμβαίνει αυτό καλύτερα να αποχωρούμε διακριτικά. Κι αν δεν έχουμε να πούμε κάτι καλύτερο από τη σιωπή, είναι προτιμότερο να σωπαίνουμε.
Έλεγε ο Αβραάμ Λίνκολν: «Είναι προτιμότερο να μένεις σιωπηλός και να σε παίρνουν για βλάκα, παρά να μιλάς και να αίρεις κάθε αμφιβολία». Λέγε μόνο τα απαραίτητα και με λιγοστές λέξεις. Το να ακούς είναι τέχνη.
Η στωική σιωπή δεν σχετίζεται με τη σιωπή της κατωτερότητας που κάποτε επιβαλλόταν στις γυναίκες («Γυναιξί σιγή κόσμον φέρει» — Η σιωπή στολίζει τις γυναίκες). Η στωική σιωπή είναι μια στάση την οποία επιλέγουμε, δεν μας επιβάλλεται.
Όπως λέει ο Σενέκας, «Για να επιβάλεις τη σιωπή σε κάποιον, πρέπει να σιωπήσεις πρώτος εσύ».
Max Exelman, 61 Μαθήματα καθημερινής σοφίας από τους στωικούς εκδ. Πατάκη
Γνωμικά
  • Όσο λιγότερο σκέφτονται οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο μιλούν: Montesquieu
  • Υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε συνεχώς μέχρι να βρουν κάτι να πουν:Sacha Guitry Γάλλος συγγραφέας